Uit Bloemen in de regen, de pas verschenen tweede bundel van Arjen Sevenster.

De zoon

Ik hielp om vuur na vuur te bouwen
terwijl boven mijn hoofd de maan waste
en slonk. Ons wachten op U was een vasten,
dat in de schemering verwerd tot rouw en
twijfel en ’s ochtends omsloeg in helderheid
en hoop. Nu wil ik gaan en
door de duinen mij een doortocht banen
tot waar, als een verhaal dat fluisterend begint,
een weg zich uit het zand bevrijdt.
Die zal ik volgen tot hij breed wordt
en begaanbaar: tot waar ik metgezellen vind
en onder hen een vrouw, die met mij reist,
die van de wereld en zijn wegen weet
en mij de weg landinwaarts wijst.

*

Leren lopen

Ik zag een kind, dat leerde lopen
en zo verloren was in wat het deed,
in hoe het telkens viel en opstond,

dat het niet zag, waarheen het ging
en dat zijn Vader op hem wachtte
buiten zijn kleine, zelf getrokken kring.

Arjen Sevenster (1946)
uit: Bloemen in de regen (2019)

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.