Ter gelegenheid van Victor Vroomkoning’s 80ste verjaardag, verscheen Tachtig, een bloemlezing met zijn mooiste gedichten.

Delft [14 september 1666]

Liefste,

Ik hoorde, Londen stond in brand.
Ook ik. Nu wiegt mijn schoot
de luit die jij me schonk.

De meesterschilder die ik noodde
wilde goud en hermelijn
om het geheim dat in mij rijst.

De meid en ik fixeren
elkaars blik, één in zwijgen
over wat verzwegen moet.

Zestienzesenzestig schrijven we
maar door Vermeer blijft eeuwig
deze brief tussen ons in.

Nooit valt het doek, steeds strijkt
het licht langs dat wat dicht
geschilderd voor je open ligt.

*

Bij wijze van

Frambozen zou ik krijgen
moeder, weet je nog? Geen
spenen. Wat bavarois zou heten
smaakt naar tiet.
Zonen lusten geen meisjes-
metaforen, geen rozeknop maar
kittelaar. Zonen halen vaders aan.

Victor Vroomkoning (1938)
uit: Tachtig (2019)

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.