#investeerinonderwijs

Door Michelle van Dijk

Ik staak voor de leraar die 28 lesuren per week draait, ‘maar volgend jaar mag hij dan een uurtje minder.’

Ik staak voor de collega die 30 lesuren per week draait omdat er nu eenmaal niet meer docenten in dat vak zijn.

Ik staak voor mbo-docenten die 32 lesuren per week geven aan 16 lesgroepen, want ‘je geeft alleen Engels en je bent geen slb’er’.

Ik staak voor de onderwijsassistent die viral gaat wanneer hij het even niet weet en een leerling een duw geeft.

Ik staak voor mijn collega’s met een burn-out: 1 op de 5 krijgt ermee te maken.

Ik staak voor alle leraren die geen burn-out wilden en minder gingen werken, nou ja, minder lesuren gingen werken, maar nog steeds net zo veel werken voor minder geld.

Ik staak voor mijn collega’s in het speciaal onderwijs die zwaar onderbetaald worden.

Ik staak voor basisscholen die de sportdag niet door laten gaan omdat ze onvoldoende mensen op die dag aanwezig hebben.

Ik staak voor basisscholen in de wat mindere buurten en vmbo-scholen in de grote steden waar het lerarentekort het meest nijpend is, waar de kinderen hun leraren het hardst nodig hebben en waar een griepgolf al een lager schooladvies kan betekenen.

Ik staak voor basisschoolleraren die kei- en keihard werken om bij ieder kind eruit te halen wat erin zit – en die dan dreigende mailtjes van ouders krijgen als het advies niet bevalt.

Ik staak voor basisschoolleraren die keihard werken en nu weer dagelijks Luizenmoeder-grapjes moeten aanhoren en ook altijd te horen krijgen: ‘Is er wéér een studiedag? Gaan jullie wéér staken? Is er wéér uitval?’

Ik staak voor ouders die boos zijn op de scholen – en terecht.

Ik staak vanwege de belachelijke flexcontracten in hoger onderwijs.

Ik staak voor de toekomst van de wetenschap in Nederland.

Ik staak voor de examenleerlingen in Limburg en alle andere leerlingen en docenten die de dupe zijn van gedoe door besturen.

Ik staak, ook al houdt mijn bestuur dan loon in. Ik vind het een gotspe dat dit gebeurt, het aantal onbetaalde uren overwerk in het onderwijs is zo belachelijk hoog dat je ervan in de lach zou schieten als het niet om te huilen was. Ik staak juist omdát ik geen steun voel van een bestuur dat deze keuze maakt.

Ik staak voor beginnende leraren en zij-instromers en doorstromers die gevraagd worden om ‘nog een klas erbij te doen’, en nog één, en nog één, en nooit tijd krijgen voor hun ontwikkeling.

Ik staak om de neerwaartse spiraal te doorbreken: er zijn te weinig leraren, ze moeten te hard werken en worden ziek of verlaten het onderwijs, nog minder leraren… wie wil er zo nog leraar worden?

Ik staak voor alle leerlingen die niet de tijd en aandacht krijgen die ze verdienen in het onderwijs.

Ik staak voor kinderen die passend onderwijs nodig hebben, écht nodig hebben, maar die door gedrochtelijke wetten en systemen uitvallen.

Ik staak voor mijn leerlingen, die het allerbeste onderwijs verdienen.

Ik staak voor mijn kinderen, die het aller- allerbeste onderwijs verdienen.

Ik staak omdat er nu al jarenlang alleen maar onzin uit het ministerie van Onderwijs komt en niets om de daadwerkelijke problemen op te lossen. Nog niet één interventie is gestart die ook daadwerkelijk de trend van het lerarentekort kan keren. Nog geen enkel plan heb ik gezien om ervoor te zorgen dat het geld op de juiste plek komt in ons onderwijs.

Het moet nu gaan gebeuren. Dus ik staak op woensdag 6 november voor beter onderwijs.

Dit stuk verscheen eerder op het blog van Michelle van Dijk.