Als het goed is

denk je: hij speelt maar dat hij speelt
vergeet je dat het pas bedacht is
door iemand opgeschreven

weet je dat dit er altijd was
geen nieuwe draai eraan te pas kwam

je voelt je er meteen in thuis
hoewel je er nooit eerder was
herkent de plek waar alles staat
de stem waarmee het wordt gezegd

je wilt je erin mengen
je onderscheidt geen schril contrast
met wat je toch aldoor al dacht
en hoe ze dat nu brengen

doe je je best niet achteraf
maar ga je door met het gesprek
alsof het nog niet af was

heb je gelijk en ongelijk
in hoop en wanhoop tegelijk
voorgoed en even tijdelijk

Judith Herzberg (1934)
uit: Vormen van gekte (2019)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.