‘Derde document’ komt uit de cyclus ‘Word-document Nederland’ uit Nederland in stukken, de nieuwe bundel van Maarten van der Graaff: “In 2015 sloot de linkse Utrechtse boekhandel De Rooie Rat haar deuren. Op de valreep kocht Van der Graaff er oude pamfletten, studies en tijdschriften, uit interesse in de politieke taal uit de jaren zeventig, tachtig en negentig. In zijn nieuwe dichtbundel verknipt en plakt hij deze teksten en vult ze aan met gedichten, liedjes, en andere flarden tekst [lees verder en meer gedichten].
Derde document
Als ik vroeger terugkwam van vakantie en bij Zwijndrecht
de neonletters Van Leeuwen Buizen zag. Wist ik dat ik thuis was. Bovenbouw.
Die vanbinnen dingen doet. Alle lichtjes. Alle auto’s. Met een daktuintje. Het verleggen
van patronen. Van geluk. Volgende week. Staat in de agenda.
Van vorige week. Paradijsvogels. In dit. Privé-domein. Nu wil je weer
contact. De stad beloont creativiteit. Vrijwillig of anderszins. Driel-
Oost. De corridor Eindhoven/Veldhoven/
Welschap. Herneemt zich. En is daarin. Vier koersen. Dat voel ik.
Een gemiddelde huiskamer is voor zover ik gezien heb dan ook
een rare combinatie van nieuwe apparaten en oude gehechtheden.
Reusachtige encyclopedie van variaties. Kolommen. Aard en structuur.
Van heel mijn. Compagnie. Illusieloze witte steden. Schepen
zich in. Elk huis is tot barstens toe vol. Ruimtevreters. Een
watercorridor. De blauwe koers. Nu leest hij
oude formulieren. Intimiteiten. Dit is het lastigst. Het laatste woord. Te veel.
Schrijven.
Maarten van der Graaff (1987)
uit: Nederland in stukken (2020)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
Zo’n drie jaar geleden verhuisde ik. Ik kwam om in de boekjes, knipsels en documenten. En aldus vulde ik nogal veel afvalcontainers met in mijn ogen overbodige druksels. Zoals boekjes van Lenin en boekjes over de zogeheten basis en bovenbouw. Een schrijver walmt op uit mijn onbewuste: Jablukowski? De Rooie Rat, ja, die ken ik nog wel. Wellicht een goed bedoelde onderneming. Maar hun boekjes? De achterlijke arrogantie droop ervan af. Later toen het zogeheten wetenschappelijk socialisme op zijn gat kwam te vallen, probeerde de Rooie Rat ook andere linksige en halflinkse boekjes te slijten. Dat dan wel weer. Kortom, misschien begrijp ik het gedicht een beetje. Maar of anderen het begrijpen? Een nogal bizarre wereld, de wereld van de Rooie Rat. Maar wellicht even bizar als een huidige wereld zoals die van Metoo.
Hier begrijp ik in elk. Geval geen reet van.