Vorige week is Mischa de Vreede overleden. Ze schreef veel romans, maar ook poëzie.

Heel mijn korte leven lang.

heel mijn korte leven lang
een en twintig oude jaren
heb ik mijzelf verbeterd
heb ik mijzelf bebouwd
alles alleen genoten
alles alleen geleden
heb ik met mijzelf geslapen
in een eenzame vredige nacht
heb ik mijzelf omhelsd
in het donkere zoetige water
wie wil mij
wie kan mij wat leren
mijn bestwil verwarrend met god
niemand toch lacht met mij
als ikzelf
niemand toch lijdt onder mij
als ik
en niemand weet zo goed
als ikzelf
hoe ik aan de zon mij heb verwarmd
en verbrand
god betere het!

**

Boom
voor a roland holst

al mijn armen zijn takken geworden
en mijn benen samen een stam
mijn voeten groeiden tot wortels
mijn huid is van hout en zeer brandbaar
ik kan niet meer uit de weg

ik ben de stem van de wind
ik sta stil en heel dicht bij het licht
ik sterf stilstaand en eindeloos pijnlijk
groots val ik om en sterf verder

Mischa de Vreede (1936-2020)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.