Uit Gebed tot de leegte, de nieuwe bundel van Claude van de Berge.

Echowijdte (3)

Vele nachten verglijden.
Vele dagen en vele nachten.
Vele verten wachten op hen.

In de beddingen van het nulpunt baden onze spiegelbeelden
in het licht.

De herinneringen van de oeverpuinen die verlangen naar
de oeverzijde, spiegelen zich in de offerschalen van de zon.

En reeds reikt de verzanding van onze ogen aan het onzichtbare.
En reeds raken we aan het diamanten verlangen van de ziel.

Steeds nieuwe nachten zullen komen, die zijn als de nachten
die ons vergezellen.

En de oevers, die de dagen en de nachten overspoelen, zullen ons
beschijnen met hun leegte.

En als het water roerloos wordt, ontmoeten de oevers de nachten,
die bij hen stilstaan en rusten in de sprakeloze horizonten,
alsof ze het scheppende zijn van zichzelf in alles wat is
en zal zijn.

Claude van de Berge (1945)
uit: Gebed tot de leegte (2021)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.