Kinder-lyck

Constantijntje, ’t zalig kijntje,
Cherubijntje, van omhoog,
D’ ijdelheden, hier beneden,
Uitlacht met een lodderoog*.
Moeder, zeid hij, waarom schreit gij?
Waarom greit* gij op mijn lijk?
Boven leef ik, boven zweef ik
Engeltje van ’t hemelrijk.
En ik blink er, en ik drink er,
’t Geen de schenker alles goeds,
Schenkt de zielen die daar krielen,
Dertel* van veel overvloeds.
Leer dan reizen met gepeizen*
Naar paleizen, uit het slik
Dezer werreld, die zo dwerrelt,
Eeuwig gaat voor ogenblik.

Joost van den Vondel (1587–1679)

• lodderoog = teder-vriendelijke blik
• greit = huilt
• dertel = vrolijk
• gepeizen = gedachten

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.