Pancer • Voetbal

Pancer schreef in de jaren dertig stukjes in kranten en tijdschriften, vaak voor kinderen. In dit gedicht legt hij voetbal uit aan de lezeresjes van Kampvuur; maandblad voor meisjes tevens orgaan V.C.J.C. Het is niet bekend wie er achter het pseudoniem Pancer schuilgaat.

Voetbal
(Impressies van een leek)

Het is ten eerste terrein verkennen.
Het is ten tweede een razend rennen.
Het is ontmoeten en weer passeeren.
Het is het botsend elkaar blesseeren,
(den dag des Heeren!)
Het is een woedend elkaar bekogelen.
Het is een vliegen als wilde vogelen.
Het is een opstaan en hollen, hollen!
Het is het wanklen en nedertollen.
Het is het mikken, men noemt dat „richten”.
Het is elkander van de beenen lichten.
Het is het eindeloos opnieuw probeeren.
Het is het matelooze transpireeren.
Het is het opstuiven tot een kluwen.
Het is dan krakend en hakend duwen.
Het is een schieten en ’t is een schokken.
Het is het stooten als trotsche bokken.
Het is een doorgeven en een stoppen.
Het is een schuiven en overkoppen.
Het is een missen en ’t is gemunt.
Het is een brullen en dan een punt!
Het is opnieuw weer een loopen, loopen.
Het is betrappen en duur bekoopen.
Het is een kwaad doen en heusch niet meenen.
Het is een kansspel met bloote beenen.
Het kan met ballen en ook met steenen
(en blauwe schenen!)
Het is een winzucht als ’t gaat om ’t ende!
Het gaat met regels en ’t is een bende.
Het is een plaatsen en combineeren.
Het is een beenhakend balanceeren.
Het is het wilde risquante springen!
Het is een oorlog om leeren dingen!
Het is een prachtvulling voor de kranten.
Het wordt omdonderd van alle kanten.
Met veel tribunes en veel gejool.
Zoo nu en dan eens hoor je „kool”.
Het gaat met lucht en geweldig snel.
’t Is heel belangrijk en toch een spel.