Uit Oude, koude nachten, de nieuwe bundel van Patrick Conrad — “memoires in 100 gedichten”.

Vraag me niet waarom een vierkant
dat kant noch wal raakt
mij nog raakt
wanneer het door Malevich werd gemaakt.

Vraag me niet waarom ik,
gevangen in mijn besmette stad
die ooit bezet was, bezeten blijf
door de stilte van een onbeschreven blad.

Vraag me niet waarom ik hier nog overwinter,
nu ik weet hoe moeilijk de eenvoud,
hoe onvast onze wortels,
hoe raadselachtig onze ingewanden,
hoe deemoedig in dit land de liefde is.

Vraag me niet waarom ik wil blijven bestaan,
nu alles gezegd is en ik, vakerig kind,
steeds vaker door een gat in de wolken
zit te gapen naar de halo om de natte, matte maan.

Patrick Conrad (1945)
uit: Oude, koude nachten (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.