•• Radna Fabias vertaalde Winter Recipes from the Collective van Nobelprijswinnaar Louise Glück.

Presidents’ day

Veel goedmoedig zonlicht overal
waardoor de sneeuw glinstert — nogal
levensecht, dacht ik, fijn
om dat weer te zien; mijn handen
waren bijna warm. Een of ander
beginsel geldt hier, dacht ik:
lovenswaardig, geïnteresseerd zijn
in het menselijk leven, maar voor de zekerheid
gooide ik wat sneeuw over mijn schouder,
omdat ik geen zout had. En ja hoor
de wolken kwamen terug, en ja hoor
de lucht werd donker en dreigend,
alles als voorheen, maar
de verliezen stapelden zich op —
En toch, even geleden
scheen de zon. Was mijn hoofd blij,
zich erin koesterend, het als eerste mogen voelen
terwijl de ledematen wachtten. Als een verlaten bijenkorf.
Blij — dat is nou een woord
dat we al een tijdje niet gebruikt hebben.

Presidents’ day

Lots of good-natured sunshine everywhere
making the snow glitter — quite
lifelike, I thought, nice
to see that again; my hands
were almost warm. Some
principle is at work, I thought:
commendable, taking an interest
in human life, but to be safe
I threw some snow over my shoulder,
since I had no salt. And sure enough
the clouds came back, and sure enough
the sky grew dark and menacing,
all as before, except
the losses were piling up —
And yet moments ago
the sun was shining. How joyful my head was,
basking in it, getting to feel it first
while the limbs waited. Like a deserted hive.
Joyful — now there’s a word
we haven’t used in a while.

Louise Glück (1943)
uit: Winterrecepten van het collectief (2022)
vertaling: Radna Fabias

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.