Slordige notities (1)

Ik veracht de poëzie
die als een poedeltje op je afkomt
zich met zijn modderige vacht tegen je aanvlijt
en je hand likt als je zegt donderop.

*

Jong zijn en heel oud
dat is tot iedere prijs behaagd willen worden
ik ben nog niet oud genoeg
om te vallen voor fratsen.

*

Toch is de aftakeling zichtbaar
op vele fronten een terugtocht
eens heb ik hard en onheus gelachen
om voorzitters van hengelverenigingen
ik ben nu vice-voorzitter
en bezie de ontwikkeling met een koud oog.

*

Het gemeenschappelijk erfdeel van mensen is
dat zij zich op de borst slaan
en bang zijn voor spoken
deze twee
en verder hebben zij niets.

*

Schelden op psychologen
is liegen tegen zichzelf
maar psychologen die troosten
stinken het hardst.

*

Door de angst die illusie is
zitten we in de soep
hierin ben ik niet afgetakeld
ook vroeger was ik zo bang als een muis.

*

Hoe ouder je wordt
hoe dieper je zakt in de trog
hoe gretiger je vreet uit de ruif
de staatsruif en de partikuliere ruif
ik ben voor de revolutie.

*

In een zee van onzin
zitten we op een eilandje onzin
wachtend op het schip onzin
dat ons terug zal brengen naar ons vaderland
onze roeping en ons gemeenschappelijk erfdeel.

*

Het geluk is voor alle mensen
hetzelfde ronde zachte dingetje
ieders misère is een gekompliseerde
en uiterst gedifferentieerde aangelegenheid
heb ik dat niet ergens gelezen?

*

Niet meer denken uitmuntend of niet
en dus niet
maar middelmatigheid vlak in ’t gezicht zien
de eigenheid van het gezicht is reden genoeg.

H.A. Gomperts (1915-1998)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.