Bedankt voor de inspiratie (3): Marten van der Meulen

Divers zijn de manieren waarop en redenen waarom studenten en medewerkers terechtkomen bij de afdeling Nederlandse Taal en Cultuur in Nijmegen. Maar één ding hebben ze vaak gemeen: ze kwamen er door personen. Een ouder, een klasgenoot, een docent, een studiegenoot. Iemand gaf ons een zetje, bracht ze op het idee, schakelde ze door. Iemand inspireerde ze. De komende tijd vertellen studenten en medewerkers van de afdeling Nederlandse Taal en Cultuur van de Radboud Universiteit de verhalen van hoe zij terechtkwamen bij Nederlands. En ze bedanken hun inspiratiebronnen met een boekenpakket! Vandaag aflevering 3: kenniscoördinator Marten van der Meulen bedankt zijn oud-schoolgenoot Barbara.

Iets meer dan een jaar nadat ik mijn conservatoriumopleiding had afgerond dobberde ik een beetje op de rivier des levens. Ik was net teruggekomen in Nederland na een lang buitenlands muzikaal avontuur, en wist niet goed wat ik wilde. Maar toen verlegde mijn koers zich, omdat ik een toevallige ontmoeting had. De steen in de rivier die mij op het pad naar de neerlandistiek zette was mijn oude schoolvriendin Barbara. Tijdens een gezamenlijk etentje vertelde ik over mijn stuurloosheid, en mijn wens om iets nieuws en uitdagends te doen.

Een paar dagen later stuurde Barbara me een berichtje: er was nood op haar school, uitval, iemand overspannen. Had ik geen zin om op wat uren Engels te geven? Ik stortte me erin, en merkte hoe leuk ik het vond om weer met taal bezig te zijn (na eerder gesjeesd te zijn bij Engels vanwege de muziek). Een half jaar later besloot ik weer te gaan studeren. Weer Engels in eerste instantie, maar mijn interesse verschoof al snel naar Nederlands. En daar had Barbara achteraf gezien een belangrijke rol in gespeeld.

Barbara zette me op het pad door de actie die ze nam, maar ook door andere dingen. Doordat ik haar overdonderende enthousiasme voor onderwijs zag, realiseerde ik me: dit voel ik niet voor muziek. Door het vertrouwen dat ze in me toonde door me voor de baan te vragen, kreeg ik zelf het vertrouwen om weer iets nieuws te gaan doen. Doordat ik haar prijswinnende scriptie over toch las, snapte ik hoe interessant kleine stukjes Nederlandse taal kunnen zijn. Door alle lezingen waarvoor ze me door de jaren vroeg, bleef ik nadenken over hoe ik mijn onderzoek voor een middelbareschoolpubliek kon uitleggen. Nu we beide in Nijmegen werken zien we elkaar weer meer dan eerder. Dan vliegen de plannen over tafel!

Om al deze redenen en meer bedank ik Barbara met ons boekenpakket. Dat alle leraren haar combinatie van enthousiasme, vriendelijkheid en kunde mogen hebben!