•• Uit De postzegelverzamelaar, de nieuwe bundel van Arjen Duinker.

Daar

Een mysterie, een ding, een taal,
Een zachtheid, een blik, een straat.

Toen we daar aankwamen,
Bewoog de nacht nog niet,
Dat gebeurde later.
De deur verfde ik bruin,
De dakrand verfde ik blauw.

Toen we daar vertrokken,
Bewoog de nacht een beetje.
Ik had zoiets niet eerder meegemaakt,
Het gaf een prettig gevoel,
Alsof ik op een tak zat.

Een straat, een mysterie, een ding,
Een taal, een zachtheid, een blik.

••

Aanmoediging

Ik voel iets onbekends in mij opkomen.
Iets dat ik wel ken, maar niet in mij.
Het is de wens om te zeggen:
Veel geluk, aardappel.

Onderzoek wijst uit
Dat de aardappel oprecht is,
De tomaat een ijdeltuit.

Aangezien ik de tomaat met plezier eet,
Wil ik haar niet te sterk bekritiseren.
Maar een aanmoediging sla ik over.

Arjen Duinker (1956)
uit: De postzegelverzamelaar (Studio Kers, 2023)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mail