Uit Zo worden jaren tijd, de pas verschenen verzamelde gedichten van Cees Nooteboom.

Rotswand

Ik ben hier nog geen uur,
en toch noem je me eeuwig.
Jouw eeuw is mijn seconde.
Terwijl jij denkt dat ik hard ben
voel ik mijzelf vloeien.
Jij bent van vlees,
ik ben van steen.

Wij zijn beiden in woorden verborgen,
maar we benoemen hetzelfde.
Omdat jij zo kort duurt duur ik lang,
maar er is geen verschil.

En toch,
eens was ik er niet
lang voor jij er niet was,
en eens verdwijn ik, vergruisd en verpulverd,
net als jij, gerafeld, verwijderd,
en zonder een spoor.

In mijn trage, versteende gedachten
ken ik dezelfde hoogmoed
en dezelfde val.

Cees Nooteboom (1933)
uit: Zo worden jaren tijd. Gedichten — 2022-1955 (De Bezige Bij, 2023)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mail