Zingende
Wat doet de mens die tussen velen
als een oude leeuw achter zijn tanden woont
in de kromme kooi van zijn tijd
en zijn nagels voelt splijten van spijt
die plotseling aan zijn sterven merkt
dat hij nog leeft maar wordt bedolven
onder de bombast van het veelvoud
die ziet dat hij een huid bezit maar onbezield
een tong die tussen lippen knielt
maar zonder mededeelzaamheid
hij ontwaakt slaat een vonk uit het water
meet de degen der stilte
smeedt een heet mes in zijn keel
en wet zijn stem.
Ellen Warmond (1930-2011)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox
wat lief en op dit weekend, twrwijl ik overweeg en nadenk en zoveel overweeg, betreur, maar dankbaar voor zoveel dat desondanks mijn deel geworden is, ook jij,ellen dus, bedankt, tot ziens, want zeker weet ik dat er zoveel meer is dan wat voor de hand ligt, dus ik reageer maar, want het lijkt of niemand luistert maar dat is dus heus niet waar, verzeker ik je lieve ellen waar je dan ook bent, zingende . . .