Voor Rubiales’ carrière als bondsbons is hij een modale verdediger, die vooral op het tweede Spaanse niveau uitkomt.

Aldus Dylan van Bekkum in een Profiel-stuk in de Volkskrant van 29 augustus 2023 op pagina zeven.

Deze zin lijkt me grammaticaal en syntactisch helemaal in orde. Ook de spelling is goed, de typografie, het ritme. De (niet volledige) klankherhaling in ‘voor’, ‘bondsbons en ‘modale’ is niet nuttig maar wel leuk in de krant. Maar ik moest de zin tweemaal lezen eer ze een plekje vol begrip vond in mijn brein

Ik verwachtte ander vervolg na de bepaling van tijd, iets in de geest van:

Voor Rubiales’ carrière als bondsbons is het kaken van de zegevierende Spaanse voetbalsters als het openen van een porseleinkast met een ontspoorde goederentrein.

Dat kan aan mij liggen, maar ik lig inmiddels behoorlijk vast, en de plasticiteit van mijn brein niet minder, terwijl aan een zin altijd nog wel wat te morrelen valt:

Voor zijn carrière als bondsbons is Rubiales een modale verdediger, die vooral op het tweede Spaanse niveau uitkomt.

Die licht gewijzigde formulering van Van Bekkums zin vind ik veel makkelijker te begrijpen, doordat in de hoofdzin het onderwerp expliciet vermeld staat bij de persoonsvorm, en niet indirect met een verwijzend, persoonlijk voornaamwoord.

Bij nader inzien begin ik toch te twijfelen of de inleidende bepaling wel helemaal deugdelijk is. Nog beter is wellicht:

Voor zijn carrière als bondsbons begint, is Rubiales een modale verdediger, die vooral op het tweede Spaanse niveau uitkomt.

Maar dan zou ik, in een krantenstuk dat een profiel van iemand schetst en dus vooral zakelijk en informatief moet zijn, nog meer veranderen. Dat nogal literaire praesens historicum maakt de boel wel mooi maar ook nodeloos ingewikkeld. Ergo:

Voor zijn carrière als bondsbons begon, was Rubiales een modale verdediger, die vooral op het tweede Spaanse niveau uitkwam.

Het contrast tussen Rubiales” onopvallende start op de grazige werkvloer en zijn daarop volgende kantoor- en party-loopbaan op bestuurlijk meta-niveau blijft behouden; de afwijkende chronologie houdt de aandacht van de lezer gevangen. Anders zou het saai zijn:

Rubiales was een modale verdediger, die vooral op het tweede Spaanse niveau uitkwam, voor zijn carrière als bondsbons begon.

Erg saai, lelijk ook, met nota bene ‘begon’ als slotwoord. Wel passend eigenlijk, alleen deze zin als necrologie. Niet te veel mooie woorden vuil maken aan zo’n knakker. Laat dat maar aan zijn moeder over.

Dit stuk verscheen eerder op In den vrolijken hermeneut