Ribskjin is in sa’n prachtich, echt Frysk wurd. Alderearst is it sa’n nijsgjirrich wurd dêr’t jo ûnmooglik in echte Hollânske wjergader foar fine kinne. Moai is ek it iroanyske understatement. Wat oaren ‘vel over been’ neame, is by ús ‘aardich ribskjin’ – neat om yn it bêste lân fan d’ ierde moederaasje mei te hawwen… En dan past de klank ek noch sekuer by de betsjutting: hurde bylûden, koarte lûden, krekt as ‘bienbitich’, in wurd dat nammers fan ‘e selde lape skuord is. As lêste hat it de eigenskip dat it foar bûtensteanders of râne-Friezen net daliks trochsichtich is, mar al echt Frysk liket, benammen troch de kombinaasje -skj- fansels. Alles mei alles tidigje wy op ‘e dei, dat yn ien fan al dy boerepleatsen dêr’t om oare negoasje sjoen wurdt, aansen in kear iepene wurdt: BEAUTYFARM RIBSKJIN!