Swiid is in Frysk wurd dat sokssawat betsjut as ‘prachtig, luisterrijk, groots’. De Nederlânske wjergader is zwijd, mar dat wurd is net bepaald swiid ferneamd. De kening kin swiid klaaid wêze, en Grutte Pier hie bygelyks in swide namme. De lange i yn swiid wurdt, benammen troch de jongerein, hieltyd faker útsprutsen as in twalûd. It heart dan as it i-lûd yn stien en bier, en dus mei in subtile fergliding nei ‘uh’ oan de ein. Sadwaande wurdt swiid hieltyd faker itselde útsprutsen as swiet.  

De lûdferoaring is lang net beheind ta allinne swiid. Ek de wurden wiid en wiet wurde hieltyd faker itselde útsprutsen. Dat kin noch wolris foar wat betizing soargje: is dy broek no wiid, of wiet?