Twee vertegenwoordigers van de BBB zaten als harmonisch openingsduo aan de Buitenhof-tafel op Eerste Pinksterdag. Het hoofd van de partij, Caroline van der Plas (kleurig gekleed) en de man die zij bij afleiding een keertje als de nek betitelde, Henk Vermeer in effen beige. In een andere beeldspraak wellicht achtereenvolgens de mond en de hersenen van de BBB? Wie zal het zeggen.

Natuurlijk ging het veel over Europa, in Brussel is er immers veel meer binnen te halen dan vier kabinetten-Rutte hadden gepresteerd. Er meer metaforisch met de vuist op tafel slaan, was het BBB-motto. Het positieve van Nederland duidelijker maken, zei Caroline. Ik begreep: met trekkers erheen vol Hoop, lef en trots. Henk lichtte toe: we moeten een stevige onderhandelaar zijn, dingen daar in Europa willen halen en er niet “vingerwapperen” naar anderen. Hoorden we hier een tikkeltje een opening naar een Nederlandse Orban-benadering? Bbblokkeren zal ze leren. Hongarije onderhandelt stevig en doet vast niet aan vingerwapperen.

Pieter Jan Hagens vroeg of dat niet een beetje wensdenken was, zó zaken in Brussel denken binnen te halen. Dat raakte Caroline, die in de Tweede Kamer in 2023 nog tegen Laura Bromet had gezegd: “Ik zie wel vaker dat GroenLinks doet aan een soort wensdenken. In hun hoofd en in het sprookjesboek staat dat het allemaal kan, maar het kan niet.” Henk Vermeer zei in zijn nog wat kortere Kamerloopbaan een keer: “Dat is absoluut wensdenken, dat gaat niet gebeuren.” Als het politieke tegenstanders betreft gebruiken de BBB’ers wensdenken als aanduiding voor iets wat irreëel is en sprookjes – zoals gangbaar in het Nederlands of in het Latijn pia vota, in het Engels wishful thinking, in het Duits wunschdenken. In de woorden van Van Dale: ‘gedachtegang die meer berust op wat je wenst (dat zal gebeuren) dan op de feiten’.

Maar in het kader van de Brusselse onderhandelingstoer heeft wensdenken op deze Christelijke feestdag niks te maken met ijdele hoop. Zoals Caroline het uitdrukte: “Wat is er mis met wensdenken zolang je weet dat die wens gaat lukken?” Denken in wensen brengt de wereld vooruit! Kan zó aan de keukenmuur.

Caroline karakteriseerde zichzelf in het interview zo ongeveer als de moeder van de formatietafel. Ik kreeg de indruk dat we bij deze nieuwe benadering van het begrip wensdenken een beetje de moeder van deze gedachte hoorden.