Uit Tegelijkertijd, de nieuwe bundel van Karel Wasch.

Betekenis

Als kind had ik eens een ervaring
met het woord plaats, ik weet nog goed
ik lag in bed herhaalde plaats, tot het
niets meer betekende, mij angstig maakte zelfs.
En ik wist dat plaats, niets met welke plaats dan ook
te maken had. Misplaatst was het, een lege huls.
Het woord was daar gesneuveld, had iedere
betekenis verloren, dit is een bekentenis.

Ik gooide het op als een dobbelsteen, die
nimmer op het juiste cijfer meer kon landen.

Ik brandde er mijn vingers aan, herhaalde
avonden lang het spel met andere woorden,
die zich allemaal spoedig ontpopten als
ware plaaggeesten, totdat de dwangbuis
van gezond verstand mij redde
en terugbracht naar de landingsbaan
waar alles vaste stof geworden is
of van los zand aan elkaar hangt, meer
had ik niet verlangd van de wereld achter
klank, het spel was niet ten einde, maar de
regels kon ik niet meer vinden.

Nu laat ik de betekenis voor wat het is
een sterk beslagen ruit en trek er
met de klank op uit.

Karel Wasch (1951)
uit: Tegelijkertijd (In de Knipscheer, 2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox