Ons bereikt het bericht dat Werner Waterschoot op 26 januari 2026 is overleden. Waterschoot, geboren op 8 juli 1941,was professor historische Nederlandse Letterkunde aan de Universiteit Gent tot 2007. Hij deed voornamelijk onderzoek naar auteurs uit de vroegmoderne periode, zoals Lucas d’Heere, Jan van der Noot en Karel van Mander, maar gaf ook colleges over bijvoorbeeld de Reynaert.
Werner Waterschoot (Grembergen, 1941) studeerde Germaanse filologie aan de Gentse universiteit. Hij werd licentiaat met een tekstuitgave van Lucas d’Heere, Den hof en Boomgaerd der poësien (1963) en promoveerde op Jan van der Noot, De Poëticsche Werken (1972). Hiervoor ontving hij de Prijs voor Letterkunde 1973 van de KANTL. Van 1969 tot 2006 was hij werkzaam aan de Gentse universiteit, uiteindelijk als hoofddocent. Hij publiceerde over oudere Nederlandse literatuur, van de ‘Reinaert’ (13de eeuw) tot Cammaert (18de eeuw). Hij verzorgde tekstuitgaven van Lucas d’Heere, Jan van der Noot, Karel van Mander en Jan Frans Cammaert. Analytisch-bibliografische bijdragen publiceerde hij in Quaerendo, literair-historische artikels in Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, De Nieuwe Taalgids, V&M KANTL en Jaarboek De Fonteine.
- Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie op de website van de KANTL
- Pagina bij DBNL
- Publicatiepagina bij de Universiteit Gent
- In memoriam bij de KANTL
- In memoriam op Neerlandistiek, door de Afdeling Nederlandse Letterkunde van de Universiteit Gent.
De minzame professor Werner Waterschoot was ook een notoir bibiofiel. Hij publiceerde bovendien drie uitvoerige bijdragen in de Mededelingen van het Cyriel Buysse Genootschap (red. A.M. Musschoot), deel 28, 2012, p. 183-206, deel 29, 2013, p. 55-99, deel 30 (red. Yves T’Soen e.a.), 2014, p. 137-150.
In mijn vrij lange carrière als antiquaar (Secundus) heb ik af en toe contact gehad met professor Waterschoot. En in die omstandigheid heb ik zijn zeer interessante bibliotheek mogen bekijken. Zijn interesse voor de Reynaert en de grote Vlaamse auteur Cyriel Buysse (naast die van vele andere uiteraard) viel samen met die van mij. Naast wetenschapper was hij ook bibliofiel en bovendien een zeer aangename man met wie een boeiend gesprek gevoerd kon worden. Ik ben dus zeer benieuwd naar wat er met zijn prachtige verzameling boeken e.d. gaat gebeuren. Laat daar een goede plaats voor worden gevonden.