Veranderingen van tekens zijn tekens van veranderingen. De coronacrisis illustreert dat. Taalinnovaties inspireerden Ton den Boon, de hoofdredacteur van de Dikke Van Dale, tot het publiceren van een boekje De taal van het nieuwe normaal. Corona in 1.000 en enige woorden. Gedurende de wittebroodsweken van de crisis deden nieuwe porte-manteauwoorden als balconversatie, beeldborrelen en coronapocalyps menigeen grinniken. Maar het genderneutrale hen brengt bij velen andere gevoelens teweeg. De taal past ons – althans de meesten ons – als een jas. Waarom daar dan een derde mouw aan borduren?

Zowel de nieuwe coronatermen als de genderneutrale persoonsvorm roepen emoties op, positief dan wel negatief. Woorden raken ons in het hart. Niet gek dus, dat er regelmatig nieuwe taalboeken verschijnen. Zelfs de Boekenweek stond dit jaar in het teken van taal. Veel van deze nieuwe boeken gaan over taal op zich. Maar taal staat niet op zich. Taal is altijd gekoppeld aan gedrag en wordt als zodanig beoordeeld. En vaak veroordeeld. In vrijwel alle populairwetenschappelijke boeken (of tijdschriften) over taal ontbreekt dit sociologische perspectief; de relatie van taal met identiteit. Dat is een gemis, want taal is het terrein waarop er voor veranderingen wordt gestreden. Het is dus van belang om je er goed van bewust te zijn hoe taal verandert en (vooral!) wie aan die veranderingen (kunnen) bijdragen.

Met andere woorden biedt een frisse blik op taal en taalgedrag. Het gaat verder dan woorden en grammatica en verkent taal als sociale praktijk: een spiegel van identiteit, emoties en maatschappelijke veranderingen.

Met andere woorden van Marjolijn Voogel verschijnt op 27 mei.