23 november 2023. Mijn zus en ik reizen af naar de bibliotheek van Arnhem, omdat een gewiekste redacteur van de Taalstaat ons heeft gestrikt om mee te doen aan het Groot Dictee der Nederlandse taal. Een zenuwslopende ervaring, want je wil natuurlijk winnen van je tweelingzus.

Na afloop spreken we met Frits die nieuwsgierig is naar de uitkomst. We tonen hem, enigszins verlegen, het resultaat. Hij glimlacht en wij schateren het uit. Hij is tot op de dag van vandaag de enige in Nederland  die weet wie van ons beiden de minste fouten heeft gemaakt.

Dit is een van mijn vele leuke herinneringen aan de Taalstaat. Van de rubriek Lange leve het Nederlands tot het uitreiken van de Tollensprijs. Van het mogen citeren uit het werk van de dichteres Lucretia van Merken tot het kiezen van een kussen waarop je je hoofd te rusten mag leggen (Ina Boudier Bakker!).

Frits bezorgde mij een onvergetelijke herinnering op 14 november 2020. Te gast was Rob de Nijs, die over zijn nieuwe album ’t is mooi geweest, kwam spreken. Rob was toen 77, leed aan de ziekte van Parkinson en was verzwakt door de corona die hem had getroffen. Frits voerde een mooi en kwetsbaar gesprek. Ik had alle geluk van de wereld, want ik mocht als een soort mystery guest komen vertellen waarom Rob tot de Nederlandse cultuurgeschiedenis behoort. Na afloop pinkten de regisseur van de Taalstaat en ik een traantje weg. Vanwege de chemie tussen Frits en zijn gasten, de mooie muziek, de vergankelijkheid van het leven en de openheid van Rob.

De Taalstaat was voor mij en duizenden andere luisteraars een vast ankerpunt op de zaterdagochtend. Dankjewel, Frits, voor al die mooie afleveringen en je tomeloze inzet voor de Nederlandse taal en cultuur.