
•• De Vlaamse Zuster Gabrielle verdween in 1982, en werd nooit teruggevonden. In 2026 zou ze honderd zijn geworden — Frank Pollet schreef daarom honderd gedichten over haar in Ik, zuster Gabrielle!
Ik ben geen non! [ik ben alleen
wat onberekenbaar, een beetje
ongeregeld, ongerijmd en stapel
woorden in mijn eigen logica, ik
ben gezet, een cryptogram, vaak zeer
gecondenseerd en daardoor fout
begrepen, mis verstaan en opgesloten
in mezelf. Toch ben ik alles
behalve het toeval. En in dat alles
ben ik versteld, ontdaan, ontwricht.]
Ik ben een gedicht.
••
Alles was er nog, mijn hebben
eb houden, mijn bed
was onbeslapen, [mijn camera
bleek zoek en mijn persoonlijke
papieren waren weg.]
Maar alles was er nog: mijn beelden
van keramiek, mijn drumstel,
mijn accordeon. Mijn leerlingen
in de klas. Mijn kap,
mijn woorden. Mijn adem
••
Een hele eeuw. Hoe wordt een mens zo
oud? Door te verdwijnen, je te laten
zoeken, je vooral niet te laten vinden.
Als geschiedenis leid je je eigen leven, langer
dan een mens bestaat. [Sexy zijn
is meegenomen maar geen hoofdzaak
voor een non. Beter is het net buiten
de lijntjes te kleuren en te lopen. Zo
ontstaan verhalen, wordt er een film
over je gemaakt, gaat iemand jarenlang
naar je op zoek in zijn gedichten.] Zo word je groter.
Zo groot als jezelf.
Frank Pollet (1959)
uit: Ik, Zuster Gabrielle! (Uitgeverij P, 2026)
•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen ieder dag gratis een gedicht in hun mailbox.
Laat een reactie achter