•• Twee gedichten uit Een vrucht, die valt, een bloemlezing van honderd gedichten uit het werk van Karel van de Woestijne, door Dirk Christiaens.

‘k Ben eenzaam-droef, in ’t geel-teêr avond-dalen …

Door ’t open venster hoor ‘k den donzen val
van klamme bloemen in krystallen schale …

— En ‘k weet niet of ik haar beminnen zal,
in ’t stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan …

‘k Ben droef, en ‘k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in den tuin, beneden.

••

Gij draagt een schone vlechte haar
allangs uw lage lênen …
— Het is een trage dag voorwaar
van weiflen en van wenen.

Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen …

— Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, maegre dij;
ik zie uw donkre vlechte.

Karel van de Woestijne
uit: Een vrucht, die valt (Uitgeverij P, 2026)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen ieder dag gratis een gedicht in hun mailbox.