'Kijk!' was in 1993 een van de tien favoriete gedichten van Anna Enquist. Kijk! Zon. Vang hem die ik elke nacht kwijtraak bij dag waarin ik nooit meer met hem loop en zeg dat hij hier komt. Dat hij nog eenmaal zijn gezicht neerlegt in mij met scherpste naalden, jodiumtinctuur, een vogelveer waarop salpeterzuur; merk dat hem doof uitspaart. … [Lees meer...] overGedicht: Eva Gerlach – Kijk!
Gedicht: Werner Verstraete – De ruiter van het landgoed Paawe
De ruiter van het landgoed Paawe De ruiter van het landgoed Paawe nam zijn oude schimmel uit de kast Langzaam ging de rit naar Jawe langs de haver naar de bleke grauwe stad Als ik weerkom zei de ruiter is de zon een kleine knop is het landgoed Hindemith … [Lees meer...] overGedicht: Werner Verstraete – De ruiter van het landgoed Paawe
Gedicht: Max de Jong – Anekdote
Anekdote De gracht een lasso om het eng plantsoen, (alsof zich zo het paradijs liet vangen!) – er zijn wat trotse bomen blijven hangen, gevangen in een kluit ontkleurend groen; en zelfs een bank, een uitgesproken bank! met twee zich minnenden, wier monden kleven in een verband dat, opgevat als leven, het voorwerp werd van hun oprechte dank. … [Lees meer...] overGedicht: Max de Jong – Anekdote
Gedicht: Jabik Veenbaas – Politieke beschouwingen
Politieke beschouwingen ik keek naar het verkiezingsdebat de lijsttrekker hakkelde even zijn tegenstanders beten onmiddellijk toe ik zag de gekwelde blik in zijn ogen schaamte voor zijn vrienden misschien een herinnering aan een kapotte lip het raam stond open, de gordijnen bolden op een koude wind vlaagde ik huiverde gisteren nog vulkaanuitbarsting in … [Lees meer...] overGedicht: Jabik Veenbaas – Politieke beschouwingen
Gedicht: Jan Boerstoel – Spoeddebat
Spoeddebat Je zou je regelrecht in Artis wanen: een kleine kikker kwaakt en blaast zich op, luid toegejuicht door kippen zonder kop, de ezels huilen krokodilletranen. Een zevenslaper zit discreet te snurken, een zwartekousenkraai krast ach en wee, de ratelslang heeft weer eens geen idee, maar wijt in stilte alles aan de Turken. Ziedaar een blik in 's lands … [Lees meer...] overGedicht: Jan Boerstoel – Spoeddebat
Gedicht: Aad Nuis – Binnenhof
Binnenhof Het stille hart van wervelwinden in dit glas water, Nederland, waar ik mij steeds terug moet vinden naast dagtoerist en demonstrant. Bestaat dit echt of zijn wij spoken, figuren dansend hand in hand, gedurig in koud vuur ontstoken door woorden van dor zand? Ga maar bij dichter, boeren kijken: hun taal, hun grond, vast in de hand. Hier blijft de … [Lees meer...] overGedicht: Aad Nuis – Binnenhof
Gedicht: Ida Gerhardt – Lente
Lente Voorzichtig beginnen te spelen binnen een groenende koelte de bloemen met name te groeten en van harte te ontsluiten aarzelende kamers. Het brood met elkaar te delen, de koele beekval te voelen. En in de avond te wachten de bevende witte vlinders; de kamperfoelie gaat open. Ida Gerhardt (1905-1997) Ida Gerhardt: genootschap • dbnl • kb • … [Lees meer...] overGedicht: Ida Gerhardt – Lente
Gedicht: J.C. Bloem – Eerste lentedag
Eerste lentedag Weer de lente. De verbijsterde oogen, Falende in het winters bleek gezicht, Zien de huizen en de bruggebogen Op en neer gaan in het wankel licht. Zien en zien niet door de duizelingen Van de weer oneindige rivier; Zon en water kruisen daar hun klingen En het hart is bonzend en niet hier. Weer een lente en de haar bitter-eigen Zilte geur, die … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem – Eerste lentedag
Gedicht: A.J.D. van Oosten – Vallende vliegers
Vallende vliegers Brekende vleugels - zee — en lucht, de zon vliegt, aan zijn open raam, wij zijn niet vrij genoeg gevlucht, nu — een, twee, drie dan, in Gods naam. Het laatste werk — sluit alles af, zet alles stil, geruischloos zal de rouw zijn aan ons haastig graf na 't kort geweld van dezen val. Geef mij je hand, hier is de mijn' tot aan den laatsten zwaren … [Lees meer...] overGedicht: A.J.D. van Oosten – Vallende vliegers
Gedicht: Nanne Nauta – 1-1, 1-2 en 1-3
Uit Bokalen, de op zijn dromen gebaseerde nieuwe bundel van Nanne Nauta. Toelichting op de Coster-site. 1-1 word wakker met de smaak van ‘La vache qui rit’ in mijn mond. laat een geel giftig slangetje in de huiskamer ontsnappen. ontmoet iemand die 3D-schaalmodellen van auto’s spaart. krijg mijn bestelling bier niet geplaatst bij de bar. ben met mijn ex op zoek naar … [Lees meer...] overGedicht: Nanne Nauta – 1-1, 1-2 en 1-3
Gedicht: A. Marja – Homo sapiens
A. Marja zou vandaag 100 zijn geworden. Artistiek Bureau staat erbij stil. Homo sapiens Ik ben bijna mens en leef daarnaar, ik ben altijd intens wat ik ervaar: ik ben het blik dat wordt gedeukt ik ben het lid dat zich verstuikt … [Lees meer...] overGedicht: A. Marja – Homo sapiens
Gedicht: Ronald Snijders – Als een zonnekoning
Uit Kopdichtbundel, het dichtdebuut van Ronald Snijders, met daarin de uit krantenkoppen samengestelde gedichten die hij een jaar lang voor Het Parool maakte. Als een zonnekoning Pronte Hollandse meisjes Getraind om erop los te slaan Het moest gewelddadiger Ik leg het nog één keer uit Weg met die vechtcultuur van oude mannen God is de kunstenaar, en wij … [Lees meer...] overGedicht: Ronald Snijders – Als een zonnekoning
Gedicht: Jacqueline van der Waals – Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep En als een wakende haar arbeid deed; Doch als men in den droom de dingen weet, Zoo wist ik vast en zeker, dat ze sliep. En ’k vroeg mij, of ik uit een slaap zoo diep En vreemd de vrouw moest wekken met een kreet? Of wachten tot een prins ze ontwaken deed, Die met een kus de slaapster wakker riep? … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals – Ik droomde en zag een vrouw die sprak en liep
Gedicht: Anoniem – Een Man, die eens door Waaters-Nood
Een Man, die eens door Waaters-Nood Zyn Kind had in de Wieg verlooren, Wanneer 't nog naauwlyks was Gebooren En dat hy reeds ten prooy der Dood Te weezen dagt, kwam eens, in 't reizen, Omtrent een Land-Gestigt gegaan, Daar treft hy juist een Jongsken aan, ('t Scheen of den Hemel 't hem kwam wyzen,) Dat hy het zyne dagt te zyn: Gelyk 't ook bleek, in alle deelen. Wat … [Lees meer...] overGedicht: Anoniem – Een Man, die eens door Waaters-Nood
Gedicht: Anoniem – Het Wip-snoer
Een Mensch, die om zyne Euveldaân Is aan een Wip-snoer vast gebonden, Vind zyn Gemoed met vrees belaân Dat hy zal Doodelyke Wonden Bekomen, geeft men 't Rad zyn loop, Waar door hy komt ter neêr te ploffen; Nogthans voed hy in 't Harte ook hoop, Of hy misschien wierd ligt getroffen En weinig door den Val bezeerd. Zo voeld ge, ô! Jeugd, u Herte prangen, Als gy, door … [Lees meer...] overGedicht: Anoniem – Het Wip-snoer
Gedicht: Marnix Gijsen – Met mijn nicht in den tuin
Met mijn nicht in den tuin Toen ik kwam met mijn nicht in den avondtuin, -- haar kleed was een zingende batikweelde -- zagen we samen hoe dol en lenig mijn zes jonge katjes speelden; zwart fluweel in het groenste gras. De maan hing rood in de boomen, zoo dicht of er een sprookje aan 't gebeuren was. Zij heeft haar witte tanden al prachtig bloot gelachen. De … [Lees meer...] overGedicht: Marnix Gijsen – Met mijn nicht in den tuin
Gedicht: P.C. Boutens – Avondwandeling
Nieuw in de dbnl: werken van o.a. Van Bruggen, Campert, Buysse en Boutens. Avondwandeling Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tusschen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zóo zijn wij thuis. Wij zien de lamp In looveren warande... … [Lees meer...] overGedicht: P.C. Boutens – Avondwandeling
Siel Verhanneman — vier gedichten
Siel Verhanneman is een Instagram- en facebookdichter, en Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd is haar (in Vlaanderen populaire) debuutbundel. Er staan ook tekeningen in van Larissa Viaene (zie daarvoor het Coster-archief). Ben ik dan nu een achterblijver die uw auto ziet vertrekken en in slow motion haar met tranen uit mijn gezicht veegt. * … [Lees meer...] overSiel Verhanneman — vier gedichten
Gedicht: Eddy van Vliet – Aardappelen
Aardappelen Wij zijn vrouwen, ons vruchtvlees openend op de wijze die de meester wil. Glad en langwerpig is Charlotte, tongvormig Rosa en eens bereid, heten we Anna of hertogin. Kleine meisjes als ze, onrijp geoogst, ons tot in de mond blijven omhullen met dunne huid, geborsteld en gespoeld: de zoete opening laten vullen met olie en kruidenboter. … [Lees meer...] overGedicht: Eddy van Vliet – Aardappelen
Gedicht: Aleidis Dierick – Vernissage of de tuin bestaat
Vernissage of de tuin bestaat I Nu wordt het water hoorbaar in de stilte. Zo was de regen vroeger aan het raam toen ik een kind was en bij bomen woonde en als de vossen was, heel blond, en zonder naam. De wortels groeiden glanzend uit de duinen, de zomers rijgden zich als kralen aan elkaar, ik viel verrukt een ander lichaam tegen in helder water, de bodem stil en … [Lees meer...] overGedicht: Aleidis Dierick – Vernissage of de tuin bestaat
Gedicht: Frans Boermans – Twië bein
Twië bein (De veuroetgank ) Ik heb allang gezwege, ik heb 't noeëts gezag. Ik woel d'r neet um lège. maar ik had 't waal verwach. Nao jaore lang studere kwaam ik d'r nog neet oeët. Ik bleef maar prakkezere. wie kóm ik toch veuroeët? Mien linker bein en mien rechter bein. die laupe nów al jaore naevenein. Det ein geit op en det ander neer. En as ze dao mit vaerdig … [Lees meer...] overGedicht: Frans Boermans – Twië bein
Gedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
Mien, waar is mijn feestneus Een overspannen bakker, een brave man uit Tiel Ging naar een psychiater met een splinter in z'n ziel Maar ziet, de psychiater, was ook niet al te fris Die riep ineens: "M'n hemel, nou weet ik wat ik mis M'n neus, m'n neus, Mien waar is m'n neus?" Mien waar is m'n feestneus, Mien waar is m'n neus? Waar is m'n feestneus gebleven? Ik mot 'm … [Lees meer...] overGedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus
Gedicht: Paul Meeuws – Liedje
Uit De geluiden, de debuutbundel van Paul Meeuws. Liedje Omdat een liedje - gekortwiekt naar de mode van toen - niet van de tijd loskomt, moet het daar blijven, ontloopt het de klok zonder tijdloos te worden. Ongezongen blijft het een ding, een verknoopt elastiekje in de broekzak van je geheugen, steels appèl aan je stembanden. Jongensadem trekt weer … [Lees meer...] overGedicht: Paul Meeuws – Liedje
Gedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gister 3 jaar geleden overleed Leo Vroman. Een echtpaar In het Stedelijk zag ik Vroman en Tineke zijn vrouw. Ze snelden langs de Appels voort. Voor slaapwandelen ging het te gauw, voor zich verdiepen was het ongehoord. Hij had over zijn arm een jas of iets anders, zij liep voorop, hij riep weer dingen, misschien sterke strofen. Zij verdwenen als snel … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang — Een echtpaar
Gedicht: Leo Vroman – Windstil
Vandaag 3 jaar geleden overleed Leo Vroman – ter gelegenheid daarvan wordt Leo Vroman Tekenaar, een boek vol tekeningen, schilderijen etc. eenmalig opnieuw uitgegeven. Windstil Ik droomde bijna dat ik sliep en door een wijde polderweide liep en in de stille lentehitte zag ik de doodstil staande witte schermbloemen langs de sloot, want er was geen wind en boven de … [Lees meer...] overGedicht: Leo Vroman – Windstil
