Ik taalnaar geen enkel teken ik zinspeelin heldere woorden: liefde geluk en vreugdelichaam en hemel en hart Ik tekengeen enkele taal ik spreekover oude bekenden: liefde geluk en tranenlichaam en aarde en hart Nico Scheepmaker (1930-1990)uit: Poëtisch fietsen (1955) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun … [Lees meer...] overNico Scheepmaker • Ik taal
Ben Cami • Ode aan de aardappel
Ode aan de aardappel De aardappel heb ik lief daar hij,Strevend naar volkomen rondheid,Altijd ànders rond is,En oogjes heeftAls van een blindgeboren diertje. Ik heb hem lief daar hij, zo lekker,Door de Groten wordt miskend;Daar zijn kruid zo lelijkEn zijn bloem zo onaanzienlijk is, En vooral daar hij(Alsof hij wist dat hij in vrouwenhandBelandt)Bescheiden en … [Lees meer...] overBen Cami • Ode aan de aardappel
Marleen de Crée • water
water springen. in het water springen en danzwemmen. vettig water drinken, geen haarscheelt het, verdrinken, een vaderaan de kant, alsof hij en ik. daarna de weelde, zacht bewegen. vankop tot teen gedragen worden, gewogenen gewikt, gewikkeld en gewenteld,onhandig en verlegen. licht op licht. zon ontsnapt uit lissen aan de rand,schittert fleurig in de ogen.legt zich … [Lees meer...] overMarleen de Crée • water
J.W.F. Werumeus Buning • Korte ballade
Korte ballade Op een bijbeltje, door de muizen aangevreten, om hare nesten te verbeteren. Wie zal ’t verstand der muis doorgronden,Die in den bijbel heeft gevondenVerzorging voor haar nageslacht? Veel zachter slapen kinder-muizenDie tussen de profeten huizen,Dan menig mens, in menig nacht. Prins Jezus, zijt gij zo vergeten,Dat thans de muizen … [Lees meer...] overJ.W.F. Werumeus Buning • Korte ballade
Ellen Warmond • Niet thuis
Niet thuis Die mond van niet te sprekenen die ogen van niet thuisheb ik daarvoor zo'n grote reis gemaaktlangs heuvelruggen achterdochten valkuilen onrust? had ik je maar liever schim of wolk gelatenblauw-blauw voorgoed vanuit de verteniet telkens elkaar vragen hoe het met ons gaatik ken geen taal waarin wij moeten praten ik had een mooi grijs schimmenspel ergens … [Lees meer...] overEllen Warmond • Niet thuis
Ellen Warmond • Zingende
Zingende Wat doet de mens die tussen velenals een oude leeuw achter zijn tanden woontin de kromme kooi van zijn tijden zijn nagels voelt splijten van spijt die plotseling aan zijn sterven merktdat hij nog leeft maar wordt bedolvenonder de bombast van het veelvoud die ziet dat hij een huid bezit maar onbezieldeen tong die tussen lippen knieltmaar zonder … [Lees meer...] overEllen Warmond • Zingende
Marleen de Crée • langzaam, als een zachte steen
langzaam, als een zachte steen,rol ik aan de flarden van je naam.sprakeloos wil je me overnachten.ik stapel bed en ogen vol met wachtenop je grillig haar, je stem, het brandenaan de bakens om me heen.ik denk: er is geen onschuld langerdan de kamer, mijn mond, je hartdat beeft, het ruilen van gedachten.dan rol ik langzaam als een zachte steen. Marleen de Crée (1941-2021)uit: … [Lees meer...] overMarleen de Crée • langzaam, als een zachte steen
Aleidis Dierick • Tederheid zal ik u noemen
Tederheid zal ik u noemen Gij maakt mij wilder wilder dan grasen bloemen, ik die al wilder dan water benhoe zal ik u in mijn hartstocht noemenu die ik nauwelijks ken. Zal ik u lief en beminde noemenin hoeveel namen vloeit gij mij uitnooit stond een zomer zo te bloeienin al zijn linden in al zijn kruid. Hoe zal ik u in mijn kamer noemenals gij schreiend uw mond drukt … [Lees meer...] overAleidis Dierick • Tederheid zal ik u noemen
Vier raadselverzen
•• Vier raadselverzen uit het oud-Engelse Exeter Book, vertaald door Dana Constandse. I Mijn gewaad is geluidloos als ik ga over land,verblijf in mijn huis of vaar over water.Soms als mijn mantel en de stroom van de windmij hoog verheffen boven de huizen der mensenen de hemelwolken me wegdragen, vervan de wereld, klinken mijn witte pennenmet luid gefluit, een lied dat … [Lees meer...] overVier raadselverzen
Henk Ester • Zwermen
Uit Kameren van vuur, de nieuwe bundel van Henk Ester (die al zijn werk onderbrengt in afdelingen die allemaal ‘Bijgeluiden’ heten). Bijgeluiden LXXXII — Zwermen 1 — Raamsopranen ontregelde ladders bespelen het pleinvallen nergens buitengeen zalen met verborgen bovenlichtgeen lek in de leegte van een steen zij zijnraamsopranen verlaten ladders in een spel van … [Lees meer...] overHenk Ester • Zwermen
Guus Valleide • Eerbied
Eerbied Eerbied voor de ravenzij hebben mijn harmonica gestolenze braken in de tingeltangel van mijn harthet koddig mechaniekje en pikten in mijn ogenhallelujah, de raven. Hulde aan de slangdie de vergeelde damesbladen van mijn leveneen basis oordeelt voor zoet gif en plichtsgetrouwmenige nacht ook zonder fakir danstde slang. Eerbied voor de rattenmijn lichaam was … [Lees meer...] overGuus Valleide • Eerbied
Guus Valleide • Leonore
Leonore In weerwil van mijn keuze aai ik blauwe vogelbenendank je voor de fraaie bloemen, ze zijn thans doodover twee maanden hoop ik vloeiend scarlatti te spelenik oefen ieder najaar najaars wrede kleurenprachtwat was het prettig nietwaar? ook gauw gedaanmaar als men niet doordenkt, iets dieper, dan wordt alleszo vaal, zo ongevoeld. nu denk ik aan een jongenwaarvan ik zal … [Lees meer...] overGuus Valleide • Leonore
Christine D’haen • Epifanie
Epifanie Heet ijs snelt (schijnt het) doorhaar aderen, haar beenderen brekenvlees beeft, de adem stokt, de lenden stekenzweet parelt op poriën, zekervóór een dergelijk werkvlees met vlees doorstoken enbeenderen gekneed, geraamtes krakendgetweeën aaneengeklonken, gebroken, éénsmeltend stollend magma te maken.Onder uw striemen en smaden begeeft zij ’tstom en schreeuwend, haar … [Lees meer...] overChristine D’haen • Epifanie
Ida Gerhardt • Ontwaken
• Gister in 1997 overleed Ida Gerhardt. Ontwaken In de hééle vroege dagving de merel aan te zingen,met een vlijmend-zoet doordringenvan wat diep verborgen lag. Ving de merel aan te zingen, —en ik wist: wij waren beidenin ons samenzijn gescheiden,toen ik roerloos luisterend lag. In de hééle vroege dagzong de merel van ons beiden, —alles wat ik had verzwegen;zong … [Lees meer...] overIda Gerhardt • Ontwaken
Anna Achmatova • De vrouw van Lot
•• Het pas verschenen Gedichten van Anna Achmatova is een eentalige heruitgave van de tweetalige uitgave uit 2007. De vertaling is van Margriet Berg en Marja Wiebes. De vrouw van Lot En zie, de rechtvaardige werd door Gods bode,Groots, stralend, door ’t zwarte gebergte geleid,Maar angst sprak zijn vrouw aan en leek haar te noden:‘Je kunt nu nog omzien, er is nu nog … [Lees meer...] overAnna Achmatova • De vrouw van Lot
Idwer de la Parra • Dit straatje
Uit Vlerk, de nieuwe bundel van Idwer de la Parra. Dit straatje Een kromme, met leien in luwtes bemost,met soms een wanhopig verdomme dat verder dan spouwloze muren draagt, de wind wordttot buigen bewogen, de zangklok door meeuwen bevangen, de schemer gejaagd, en aan het lichtkomen krakken, verzonken kasseien en stoepranden uit hun verband geraakt — de … [Lees meer...] overIdwer de la Parra • Dit straatje
Clara Haesaert • De man
De Man Verrukkelijke vrouwin volle overgavevan geest en hart en bloedaan mij steeds vastgeklampt.De kamer is een wereldmijn hand een groots genotmijn mond een open wonde.Wij kennen maar één God:de honger om dit broodmet bloed en wijn gestampt,met eenzaamheid doordesemd,gekruid met pijn en nood.Wij kennen maar één God.Wij horen vogels zingen,wij ruiken, tasten, drinken,wij … [Lees meer...] overClara Haesaert • De man
Clara Haesaert • met terugwerkende kracht
met terugwerkende kracht harpijals feeks werd ik geborentot feeks werd ik gedooptmet verbrande vleugels de wereld ingeworpendoor het vuur weer tot leven gewektingegaan tot de heerlijkheidtussen het licht en de duisterniskwamen de ontelbaren in de blinde vlekopnieuw tot spraakverwarringopnieuw geborenmet terugwerkende krachttot engel herborentot de zuiverheid teruggebrachttot … [Lees meer...] overClara Haesaert • met terugwerkende kracht
Gerrit Achterberg • Majesteit
Majesteit Een lichaam, door geen lied te deren,heeft zich ontvouwen in mijn zingen.Voordat mijn woorden haar bezeerenvlucht zij tusschen de zinnen;voel ik haar langs het rhythme scherenen in de rijmen binnendringen,tot zij de beelden gaat regeerenen naar haar strenge leden dwingen;— zij zal mij haar gelaat toekeeren,maar onzegbare herinneringendoen haar in ’t einde nog … [Lees meer...] overGerrit Achterberg • Majesteit
Koos Speenhoff • De vegetariërs!
De vegetariërs! Vegetariërs zijn mensen,die de mensen anders wensen,daarom eten zij slechts planten,net als grote olifanten;Zij zijn bang van dooie koeien,want die kunnen niet meer loeien.Beesten doden om te eten,noemen ze van God vergeten.’t Is zo deftig en zo fijnvegetariër te zijn! In hun reine restauratie,is voor arm en rijk een plaasie,overal, tot in de keuken,hangen … [Lees meer...] overKoos Speenhoff • De vegetariërs!
Daan Zonderland • Geen ootjes
Geen ootjes, s.v.p. Gij waart de lust van mijn leven,O vrouw, die ik niet meer bemin.Ik heb u alles gegevenEn maakte u tot mijn vorstin. Ik gaf u een zilveren badkuip,Robijn gaf ik u en smaragd.Doch gij hebt al mijn geschenkenNaar de bank van lening gebracht. Gij hebt mij links laten liggen(Waar onze matras het meest kraakt).Gij hebt mij in 't ootje genomenEn van alles … [Lees meer...] overDaan Zonderland • Geen ootjes
Willem van Iependaal • Fire up!
Fire up! Boem!… en een slordig bonk oceaanKomt in de ouë z'n laarzen staan.Sop je jatten en sar je pruim,Voer de bonken en vocht de kruim,Lens de bunker en leeg je schop,Open je vuren en fire up! Pats!… en nog een lap zout!… sta vast!Eeuwiggietgloeiend, wat stoot die kast.Slaak je godver en sleis je vuur,Maak het de slak op roosters zuur!Ruim-en rakelen!… Nog een … [Lees meer...] overWillem van Iependaal • Fire up!
Paul Snoek • Zeptunus (of wat anders)
Zeptunus (of wat anders) Om te zwemmen in een zee van asbestof om de brandende leer der bestuivingte verkondigen, moet men om zich heende brede greep van de wateren voelenals een kringspier van gekwelde kwallen,als een zomerworstelaar. En kalm, als op het voorhoofd van slachtveede slagpin. Want iets na het uur waarop de avondvoor nachtzwemmers invalt, voorblonde joden … [Lees meer...] overPaul Snoek • Zeptunus (of wat anders)
Paul Snoek • Ballade van een generaal
Ballade van een generaal Rood van roem en vet van nederlagenstaat de zich met dampend waterwassende generaal voor het raamvan zijn enige kamer. De vrouwen van zijn loopbaansneden aan twee zijden,want zijn buik is behaardmet kussen van zwaarden. Neerslachtig laat de generaalzijn mannelijke borsten, tijdenseen veldtocht in Europa opgedaan,gelaten hangen. Nat van water … [Lees meer...] overPaul Snoek • Ballade van een generaal
Paul Snoek • een skalp
een skalp toen de mens nog was geelgroeneen wandelende plant op voetenop omgekeerde zonnebloemenmet een meloen als waterhoofdwaren zijn woorden stukjes zon,glimlachjes. nu zwemt alles in gewichtig water.kleuren weiden gevaarlijken ik die de aarde had willen vindenals een zeester,vond een versnipperde parel. voor mij zijn alleen de sterrenveel ouder geworden.de aarde … [Lees meer...] overPaul Snoek • een skalp
