• Uit Nieuwe zwanenzangen, de nieuwe bundel van Jeroen Messely. Friedrich (1832)* Als het morgenrood gaat bloeden(en het grauwe maanlicht minacht)broeden de zwanen als dode witte mannenop snode plannen en knakkenhet riet maar breken het nooit Zij krijsen niet als meeuwenHappen zelden naar een tweede ademDuiken niet als vissen naar de bodemom te geloven in innerlijk … [Lees meer...] overJeroen Messely • Friedrich
Lilian Zielstra • Advies van een mennoniet
• Uit Mijn dochter draagt een steen, de nieuwe bundel van Lilian Zielstra. Advies van een mennoniet En als ik dan, ten einde raad, troost zoekop internet, advies, iemand die zegt hoehet allemaal moet, dan fluistert zij haarbezweringen in mijn oor, ze zegt: listen en ze citeert Psalm 127:3, legt uit dat jedienstbaar moet zijn en hoe je een goedeovenschotel op tafel zet, … [Lees meer...] overLilian Zielstra • Advies van een mennoniet
Ankie Peypers • De bomen voor het koffiehuis
De bomen voor het koffiehuis De bomen voor het koffiehuiszijn koffiehuizen voor de mussenzij schuilen samen op de takkenen gekwetter klinkt zinledig tussenhet muziekje van de bladerkruin Zij vliegen langs het raam en denken:de stoelen in het koffiehuiszijn de bomen voor de mensendie samenschuilen verder van hun nestdan wij woorden ver van de wind verloren tussenhet … [Lees meer...] overAnkie Peypers • De bomen voor het koffiehuis
Rogi Wieg • Een kleine vogel
Een kleine vogel In de stilte klinkt ineens het geluidvan een kleine vogel. Dan wordt het weer stil.Maar de oren van de mens blijven gespitst,want de vogel zou opnieuw kunnen fluiten,niemand verwacht echt iets, tenslotte gebeurt ermeestal zo weinig, het blijft stil, ook in de nacht,en de vogel weet niets van het bestaan van de mens,het diertje heeft nauwelijks … [Lees meer...] overRogi Wieg • Een kleine vogel
Frans Bastiaanse • ’t Tijdloze en ’t tijdelijke
't Tijdloze en 't tijdelijke De dennen wiegen de eeuwig groene kronenIn 't zachte blauw, dat aarde en al omspant,En in de diepte voor ons ligt het land,Waar duizend nijvren hof bij hof bewonen: Hier drijft een landman met de kracht'ge handDe vore' in de aard, die tijd en arbeid lonen,Oogst reeds een ander 't ooft welks rode konenDe almachtige zomerzon heeft rijp … [Lees meer...] overFrans Bastiaanse • ’t Tijdloze en ’t tijdelijke
Frans Bastiaanse • De Vecht
De VechtEr ligt een landhuis aan de stroom, verlaten;Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind,En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, pratenEn luistert niet naar 't fluist'ren van de wind. Maar vroeger, toen Hoogmogenden der StatenDaar in de zomer poosden van 't bewind,En staat en krijg voor huis en vreê vergaten,En kind'ren stoeiden over 't melkwit grint, Toen … [Lees meer...] overFrans Bastiaanse • De Vecht
Frans Bastiaanse • Haar antwoord
Haar antwoord Wanneer zal de ure zijn, dat gij als bruidMet mij zult staan in wit-satijnen kleren?“Wanneer de stromen naar hun bronnen keren,De raaf het lied der nachtegalen fluit.” Had gij mij dan niet lief in vroeger tijd,Was dan Uw hart niet naar mijn hart genegen?“Mijn hart was vól van U, maar heeft verkregenTot loon alleen leed, leed in eeuwigheid.” Kan dan het … [Lees meer...] overFrans Bastiaanse • Haar antwoord
Jan Emmens • Vogel
Vogel De bomen kregen een betekenisdie zij nog zacht gebarend wilden weren,maar ’t noodlot was niet meer te keren:een vogel streek klapwiekend in de wildernisvan takken neer en nu hij roerloos zit(het licht wordt zo benauwend wit),denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats …Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren,en wie niet vliegt ooit … [Lees meer...] overJan Emmens • Vogel
Hieronymus van Alphen • Het goede voorbeeld
Het goede voorbeeld Vader leeft met onze moederaltoos vergenoegd en blij!O, hoe lieven zij elkander,nimmer knorren zij als wij. Toont er een iets te verlangen,dan zegt de ander: dat is goed.Moeder is het best tevreden,als zij iets voor vader doet. Vader poogt altoos te weten,wat de wens van moeder is,en hetgeen haar moet vervelen,geeft aan vader droefenis. Vader gaf … [Lees meer...] overHieronymus van Alphen • Het goede voorbeeld
Jaap Fischer • Sprookje
•• Jaap Fischer. (‘Sprookje’ gezongen). Sprookje Een koning had eens vijf zonenen een prinses.Zij nu had goudblonde lokkenen ogen als meren die niet konden jokkenEn ze was de jongste van de zes. Maar, deze prinses was huwbaar,vaak gingen de koning en zijn zonen vroeg op padEn dan joegen ze de hele dag,terwijl zij thuis te dromen lagen wachtte op ze-wist-niet-wat. En … [Lees meer...] overJaap Fischer • Sprookje
De Schoolmeester • De leeuw
De Leeuw Een leeuw is eigenlijk iemand,Die bang is voor niemand,Zijne ogen en zijn neusZijn groter dan die van een reus;En zijn muilIs een ware moordkuil;Met zijn klauwIs een leeuw geweldig gauw;Met zijn staartGooit hij een schutter van zijn paard;En met zijn tandenDurft hij de hele schutterij wel aanranden.Enfin, hij is altijd het verscheurendste beestOnder de dieren … [Lees meer...] overDe Schoolmeester • De leeuw
Jan Luiken • ‘T onordentelyk huishouden
'T onordentelyk huishouden Nieuwsgierigheid leend uwe ooren,Men zal u hier wat vreemds doen hooren; Gy denkt niet wat, noch weet niet hoe:Daar is een Huis aan geene wegen,Aanzien'lyk en plaizant gelegen, Daar gaat het wonderbaar'lyk toe.Men kookt en smookt er alle dagen't Geen lekker is tot welbehaagen' Het beste van de Markt en Hal:En deze aangenaame spyzen,Zo … [Lees meer...] overJan Luiken • ‘T onordentelyk huishouden
Wim van Rees • Een staande toekomst
Een staande toekomst het kerkhof is volin Morteau (dép. Doubs) zullen demensen staande begraven worden M'lle R. is zojuist begraven(un accident)zij is de laatste die mag liggen wij hebben altijd geploeterd en hard gewerktzeggen de boerenwij willen liggend begraven worden(aldus de afgevaardigde van de boerenpartij) niet te grofmen behoort de dood met discretie te … [Lees meer...] overWim van Rees • Een staande toekomst
L.F. Rosen • Muerte
Muerte De parken hier zijn wonderschoon en wonderstil.Men komt erg goddank geen zingende sukkels tegenmaar prachtig vleesloos gedierte in drakebomen,engelachtige skeletten bij een bloedfontein. Werkelijk niet veel dat met iets van levenswilhier ronddraaft. Alleen de Dood schoffelt wat verlegenin de schedelperken. De rest staat te bekomenvan ’t volle leven en terdege dood … [Lees meer...] overL.F. Rosen • Muerte
Jan Lauwereyns • Schmidt-Rodenko-Lucebert-Claus-Vasalis
Uit Zombie zoekt zielgeno(o)t, de nieuwe bundel van Jan Lauwereyns. Schmidt-Rodenko-Lucebert-Claus-Vasalis Er zijn geen mensen meer, er zijn hormonen, meende Zombie, een tikkeltje filosofisch gestemd, hij had zijn tweede kopjekoffie nog niet op, en altijd is er weer wat anders bietebauw, en boze tweets bejammeren vlotte inflatie, zoveel teddyberen zijn … [Lees meer...] overJan Lauwereyns • Schmidt-Rodenko-Lucebert-Claus-Vasalis
Eddy van Vliet • Verliefd
Verliefd Zo gaat het, zo ging het en zo zal het altijd gaan.Afspreken in cafés op sluitingsdag.Aan de verkeerde zijde van bruggen staan.Tussen duim en wijsvinger, als brandende as,het fout begrepen telefoonnummer.Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.Liefde als een veelvoud van vergissingen. Onbeholpen woorden als zoëven op zak enzoveel zin om, los van de wettenvan … [Lees meer...] overEddy van Vliet • Verliefd
Herman Van Snick • Na-oorlog
Na-oorlog Nu helden weer bandieten hetenof priesters van het kapitaal,men de oude leuzen moet vergetenof bergen voor een naaste maal; men zalf bereidt voor het gewetenen voor de dood een ideaal,wijl steeds dezelfde d’eiërs vretenons rijk bedenkend met de schaal. Verwijt ons niet het sambadansen,de spot om rouw- of lauwerkransen,o, gij, die smalend nederziet. Verwijt … [Lees meer...] overHerman Van Snick • Na-oorlog
Louis Couperus • Endymion
•• Gister was het de honderdste sterfdag van Louis Couperus. Daarom gedenksteen. En recensies van al zijn werken. Endymion (XI) Toen Lysia twaalf was, is zij plots verdwenen,En ’k vroeg mijn ouders: ‘komt zij niet weêrom?’Inias, dertien, op de punt der teenen,Verdween in dicht gedrang en menschendrom. ’k Bleef een paar dagen om mijn zusjes weenen;Mijn ouders troostten … [Lees meer...] overLouis Couperus • Endymion
Adriaan Morriën • Ars amandi
Ars amandi Het is lang niet gezegddat de twee mooiste mensen ter wereldhet meest van elkaar houden,het meest of het best. Zoals het even onbewezen isdat de twee lelijkste mensen ter wereldhet minst van elkaar houden,het minst of het slechtst. Het donker gehoorzaamtaan andere spelregels dan het licht. Wat onze vingers voelenwordt niet door onze ogen weerlegd. Wie … [Lees meer...] overAdriaan Morriën • Ars amandi
Renée van Riessen • De vrouw en de trommel
De vrouw en de trommel Er is in haar een vrouw die valt,één die om donkere wakken schaatst,één die de kracht van water zoekt,één die de lucht niet kan weerstaan:er is in haar een vrouw die valt. Er is in haar een vrouw die valt,die niet met anderen eten kan,één die haar hart niet bergen kan,haar eigen dromen niet verstaat. Er is in haar een vrouw die valten brekend … [Lees meer...] overRenée van Riessen • De vrouw en de trommel
Nico Slothouwer • Het juiste schaaltje
Het juiste schaaltje Ik stond aan de rand van dichtgeslibt leven,nam aangedaan de vlakte in mij op en droegeen handvol mee naar huis voor later.Je zei: 'Dat kun je niet bewaren.' We pasten en maten, op zoek naar het juisteschaaltje, de ideale kom. Je schepte keurendde massa om, ik dacht: 'Het slijk van jaren.Je roert de laatste data glad.' Ik wilde bogen op gebeurtenis … [Lees meer...] overNico Slothouwer • Het juiste schaaltje
Mira Feticu • Onze truien kunnen nog vele jaren naast elkaar liggen
•• Vandaag een nog ongepubliceerd gedicht van Mira Feticu. Ze verloor vorig jaar haar man, met/voor wie ze naar Nederland kwam. Onze truien kunnen nog vele jaren naast elkaar liggen,elkaar omarmen,elkaar voelen;wij niet. Onze sokken kunnen nog vele jaren naast elkaar liggen;wij niet.jouw schoenen staan nog naast de mijne nog vele jarenen zullen samen oud worden;wij … [Lees meer...] overMira Feticu • Onze truien kunnen nog vele jaren naast elkaar liggen
Gust Gils • elf juli en de slappe leeuwen dansen
•• Het is vandaag Feestdag van de Vlaamse Gemeenschap, en Gust Gils liet zich daar ooit door inspireren. “Het is Gils te doen om een retorische ontmanteling van enkele iconen. Het zijn ‘slappe leeuwen’ die dansen en geen symfonisch gebombardon dat daaraan iets kan verhelpen. Van het roemrijke verleden schiet niet veel meer over.” (Geert Buelens). elf juli en de slappe … [Lees meer...] overGust Gils • elf juli en de slappe leeuwen dansen
Willem de Mérode • De keuze
De keuze Of wijn of waanzin! wien moet ik verkiezen?Mijn hart is een uit 't nest gevallen vogel,Die wild verschrikt tusschen twee vallen vlerkt. Kies ik den wijn, dan zal ik aan den grondGenageld liggen, tot de pijn mij losscheurtEn mij in 't leven sleept, dat ik vervloek. Kies ik den waanzin, dan word ik geteisterd,Tot ik mij zelven opsluit in den roes,En door geen … [Lees meer...] overWillem de Mérode • De keuze
Willem de Mérode • Huisbezoek
Huisbezoek Wanneer de pastor in zijn preekZegt: broeders, wij zijn allen zondig!Erkent men dit terstond volmondigEn wordt van binnen even week.Maar wee hem, als hij ergens komtEn op 't geringst gebrek durft doelen.Dat kwetst 't intiemste boersch gevoelen."Domenie," zegt hij: "'k sta verstomd!Moet ik door jou in opspraak raken?Om zoo'n onnoozle vodderij!Kijk liever eens op … [Lees meer...] overWillem de Mérode • Huisbezoek
