Tijdens mijn opleiding Nederlands in het midden van de jaren 80 bestond het studie­programma uit letterkunde, taalkunde en taalbeheersing. Het aantal studenten dat gegrepen werd door deze combinatie van disciplines leek beperkt. Wie zich verloor in Lucebert, had vaak weinig op met ‘government and binding’; wie graag syntactische structuren tekende, was zelden gefascineerd door … [Lees meer...] overHans Hoeken: Vak van de toekomst

Op zeven mei jongstleden werd Nijmegen vereerd met een bezoek van Umberto Eco. Op grond van zijn verdiensten voor de Europese cultuur werd hem op die dag de Vrede van Nijmegen-penning uitgereikt. De institutie is nog jong: twee jaar geleden werd de eerste zogeheten penning verleend aan Jacques Delors, voormalig voorzitter van de Europese Commissie. In de publiciteit die aan het … [Lees meer...] overAnja de Feijter: Jubileum acht juni (1992-2012) Neder-L

Een van de merkwaardigste Olympische sporten is biatlon, een combinatie van langlaufen en schieten. Dat het schieten met een geweer een Olympische sport is vind ik niet zo vreemd – pistoolschieten is het tenslotte ook, evenals boogschieten. Ook skisporten van allerlei soort staan op het programma van de Winterspelen, dus waarom niet langlaufen? Het is de combinatie die biatlon … [Lees meer...] overJack Hoeksema: Nederlandse Taal en Cultuur: Hoe lang nog?

Ik zal mezelf nooit een neerlandicus noemen, al heb ik er eerlijk gezegd ook geen moeite mee wanneer anderen dat in mijn plaats wel doen. Mijn eerste stappen in de wetenschap zette ik op het gebied van de Amerikaanse letterkunde, met een verhandeling over de kortverhalen van Raymond Carver. Daarna ging ik verder in de theoretische literatuurwetenschap, met een bijkomend … [Lees meer...] overJürgen Pieters: Weg met de neerlandistiek?

Ooit vroeg een sollicitatiecommissie me of ik de twee disciplines van de opleiding Nederlandse taal- en letterkunde, zoals Nederlandse taal en cultuur toen nog heette, met elkaar in verband kon brengen. Mijn antwoord was ja. Ik denk namelijk dat kennis van de vormenrijkdom van een taal nodig is bij het bestuderen van de literatuur van die taal. Anderzijds doet de taalkunde … [Lees meer...] overAnneke Neijt: Taalkunde en letterkunde verenigd

‘Arnon Grunberg is de Nederlandse literatuur ontgroeid’, kopte Trouw naar aanleiding van De man zonder ziekte. Eigenaardig. Grunberg schrijft nog steeds in zijn vaders taal, het Nederlands, en niet in het Duits van zijn moeder of het Engels van zijn min of meer vaste verblijfplaatsen in Amerika en Ierland. Ook kom je hem niet tegen in de New Yorker, zoals Peter Breedveld snedig … [Lees meer...] overJaap Goedegebuure: Handen af van de neerlandistiek

De neerlandistiek was vanouds het vak dat onderzoekers verbond die op de een of andere manier met het schoolvak Nederlands van doen hadden. De verbinding tussen de vakgroepen op de universiteiten was altijd al tamelijk los: alleen op bijzondere conferenties (zoals die over de staat van het Nederlands extra muros) ontmoetten de taalkundigen, de letterkundigen en de … [Lees meer...] overWilbert Spooren: De neerlandistiek professionaliseert

Het laatste college, dat voor de gelegenheid drie uur duurde in plaats van twee, bestond uit korte lezingen van tien minuten van studenten die zelf een onderzoekje hadden gedaan op het gebied van persoonlijke voornaamwoorden van vooral de tweede persoon. Het Nederlands maakt veel gebruik van de tweede persoon en soms op een zeer speciale manier. Mijn sportinstructrice zegt … [Lees meer...] overHelen de Hoop: Maak je je druk over de neerlandistiek?

‘Zijn ze daar geïnteresseerd in Nederlandse literatuur uit de middeleeuwen’, vroeg laatst iemand toen ik vertelde over een lezing die ik in Baltimore hield. ‘Nee’, antwoordde ik zonder aarzeling. Niet de Nederlandse literatuur, maar de vragen die ik eraan stel, vormden de aanleiding mij uit te nodigen. ‘Dat is toch jammer’, antwoordde de vragensteller, en opnieuw antwoordde ik: … [Lees meer...] overJohan Oosterman: Neerlandistiek als boodschappenkarretje

Ik word gevraagd over de toekomst van de neerlandistiek. Ik leef in een land waar zelfs de toekomst van de democratie niet te voorspellen is. Of we over een paar jaar nog in democratie leven in Hongarije is net zo onvoorspelbaar als de toekomst van de neerlandistiek.Als men me vraagt waarom ik Nederlandse taal- en letterkunde als vak van mijn leven heb gekozen kan ik nooit … [Lees meer...] overJudit Gera: Neerlandistiek als ’trilkristal’

De Neerlandistiek bloeit als nimmer tevoren. En er is weinig reden om te vrezen dat dit minder zal worden, integendeel. De Nederlandse samenleving is volledig ontwaakt uit haar witte, verzuilde dufheid; Nederland als politieke eenheid is terecht flink gemarginaliseerd; en tijdsbeelden waarin de Nederlandse samenleving zich fors geroerd heeft, krijgen veel aandacht vanuit de … [Lees meer...] overPaul van den Hoven: Glokale neerlandistiek

Sommige mensen hebben zorgen over het voortbestaan van onze taal. Het lijkt me dat deze zorgen vooral komen van notoire tobbers die zich plegen op te winden over het voortbestaan van het heelal, de aarde of de menselijke soort. Soms hebben dit soort mensen de wind mee want dan raken de energievoorraden op (Club van Rome), warmt de aarde op (Klimaatpanel) of lijdt de mensheid … [Lees meer...] overHans Bennis: Bestaat Neder-L nog in 2032?

De uitnodiging van de redactie om bij het jubileum van Neder-L over de toekomst van de neerlandistiek te schrijven, grijp ik met beide handen aan. Eerst en vooral omdat het me de kans geeft de redactie zélf in het zonnetje te zetten. Zonder Neder-L vertoonde de neerlandistiek een stuk minder coherentie, misten we aankondigingen van tal van heugelijke gebeurtenissen en ontbrak … [Lees meer...] overEls Stronks: Nieuwe dimensies

Alles wat komt, kan ook weer gaan. En de neerlandistiek lijkt me daarop geen uitzondering. Het vak heeft vorm gekregen in de negentiende eeuw en het is al mooi dat het de eenentwintigste eeuw gehaald heeft, maar het zou me verwonderen als het het nog twintig jaar volhoudt. Het is zo door en door negentiende-eeuws in zijn vooronderstellingen en zijn doelen, dat het langzamerhand … [Lees meer...] overJoop van der Horst: Nederlands

Tussen hoop en vrees is een van de werktitels van het boek waaraan ik in deze maanden de laatste hand leg. Die titel past bij het object ervan: de Nederlandse literatuur van de veertiende eeuw, die zich bewoog tussen die beide polen. Maar dat tussen hoop en vrees geldt wat mij betreft evenzeer op meta-niveau, en het besef daarvan klemt des te sterker omdat dit mijn laatste boek … [Lees meer...] overFrits van Oostrom: Tussen hoop en vrees