Laatste wil van Alexander Dan als ik tuimel in de kist doodsoverwonnen en bezweken, laat mijn twee handen zijn ontbloot en uit de baar naar buiten steken. Dat, als ik het paleis verlaat en langs den grooten weg mij richt, een elk mijn schamelte ontwaar' en worde door mijn lot gesticht. Hoe zulk een, die veroverd had van aarde-oppervlak tot aan de helle hoogte … [Lees meer...] overGedicht: J.H. Leopold – Laatste wil van Alexander

Uit Een tsunami in de Amstel, de nieuwe bundel van Pieter Boskma.   Wenteling Het jaar begon toen koud. Zelfs de duinen wit van de tot kant gestolde mist. Het weer van weinig mensen, die kropen binnen op elkaar voor een geboortegolf. In de politieke smidse was de waakvlam al gedoofd. Het Kamerdebat over netelige kwesties lag huiverend op straat. Daar … [Lees meer...] overGedicht: Pieter Boskma – Wenteling

Uit geen ander antwoord, de nieuwe bundel van Frans Kuipers (+ nog een gedicht).   HET HERDERSTASJE EN DE PAARDENBLOEM tussen de tegelspleten op een klein perron door lantarens belicht en verlaten. Ben van het plaatsje Vught. Ben van het pre-teeveese tijdperk. Ben van de mummellatijnse mis. Ben van de wind. Wat ik had woei weg. Wat mij aanwaait is … [Lees meer...] overGedicht: Frans Kuipers – Het herderstasje en de paardenbloem

Nietsvermoedend Daarnet passeerde je het huis Waar je later komt te wonen, Waar je elke steen zult kennen En elke kleur en elk geluid, Waar je bomen zult zien groeien Door de ramen in de zomer, Waar je kinderen zult krijgen En zult waken aan hun ziekbed; Dat zal daar allemaal gebeuren, Je fietste er langs en herkende het niet. Rudy Kousbroek … [Lees meer...] overGedicht: Rudy Kousbroek – Nietsvermoedend

Ter informatie, wellicht De vloeren zijn opnieuw gebeitst maar alle parkieten weggevlogen mijn blinde groene oog dat ingeruild zou worden voor contactlens, is helaas per misverstand blauwzwart uitgevallen het houdt, dat geef ik toe paarse beloften in, ik treur niet maar verstop mezelf met weergaloos succes in het verbazend, overvloedig groen rondom het huis, … [Lees meer...] overGedicht: Thera Westerman – Ter informatie, wellicht

Uit Er loopt een gedicht voor mij uit, de door Ingmar Heytze samengestelde bloemlezing uit het werk van Guillaume van der Graft (+ nog een gedicht).   Buitenstaander Geen stem, geen vogelkreet, geen taal of teken, alleen de ademloosheid van ’t moeras. Hij dacht roerdompen te ontwaren. Wegen bijna onzichtbaar in het vochtige gras leidden hem ten langen leste … [Lees meer...] overGedicht: Guillaume van der Graft – Buitenstaander

In 1916 verscheen Paul van Ostaijens debuut Music-Hall. De bundel is dit jaar opnieuw uitgebracht door uitgeverij Polis, uitgebreid met enige tekeningen en nagelaten gedichten, plus een zeer uitvoerig nawoord. Fragmenten 1 Mijn lief, mijn hart schenk ik je hier Als 'n tennisbal; Je speelgenoot weze 'n fraai zeeofficier, Die knap wezen zal En in het spel … [Lees meer...] overGedicht: Paul van Ostaijen – Fragmenten

Het 84ste vers uit Honderd verzen en Okeanos van Willem Kloos.   Ligt gij zoo lang-uit op uw stoel, mijn blonde, Donkere blonde met vage, ephemere Trilling der trekken op uw trotschlijk-teêre Wezen dat, rose lelie, zacht-gewonden In 't om uw voorhoofd en uw wang geronde Weemlen der lokken, lijkt een eeuwig te eeren Mysterie van genâ, waarnaar 'k mij … [Lees meer...] overGedicht: Willem Kloos – Ligt gij zoo lang-uit op uw stoel, mijn blonde

Uit Hans Tentijes net verschenen bundel Om en nabij.   Van over zee Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken om wat zich er ooit voltrokken heeft en misschien nog steeds niet is gewist - met de wolken wegdrijvende, weer te binnen geschoten, willekeurige, grillige momenten, maar er is zoveel horizon … [Lees meer...] overGedicht: Hans Tentije – Van over zee

‘Tussentijdse rapportage’ van Ingmar Heytze is een van de gedichten in de nieuwe editie van poëzietijdschrift Het liegend konijn.   Tussentijdse rapportage Het regent maar dat gaat voorbij. De zolder waar ik schrijf is waar ik leef zoals ik vroeger deed. De rest van het huis, onder het luik, is voor het gezin waarin ik vader ben. De boeken zijn op alfabet … [Lees meer...] overGedicht: Ingmar Heytze – Tussentijdse rapportage

Sonnet van de burgerdeugd De trammen tuimlen door de lange straten, al 't leven buiten en de ramen dicht, wat thee voor ons en de avond te verpraten, de lamp streelt rustig ons voornaam gezicht. Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, en de eerste zondvloed en het laatst gericht, elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten. O thee! o vriendschap! o kalmerend … [Lees meer...] overGedicht: E. du Perron — Sonnet van de burgerdeugd

De herfst De herfst maakt alles ijler, lichter, de loofrook en het groen der velden; de molens worden traag, de bomen fluisteren hoog van lege nesten. De lucht is dun, de wolken bleken roerloos weg boven de einder. Er gaat een bader, stroef en amechtig nog van de zomer, maar het bloed wordt ijler, lichter met de herfst en langzaam glijden zijn gebaren weg in de … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren – De herfst

‘Bakker’ van Paul Demets is een van de gedichten in de nieuwe editie van poëzietijdschrift Het liegend konijn.   Bakker Dit huis kan nergens heen. Windstil. Hij maalt mijn woorden niet tot meel, maar mengt blikken als krenten door het deeg. Wat oprijst, wordt haast zijn gezicht. Als hij even maar de kamer verlaat, hijgt van afwezigheid zijn adem boven de … [Lees meer...] overGedicht: Paul Demets – Bakker

Nieuw in de DBNL: Gerard Walschap, Louis Couperus, Willem Kloos, Belcampo, Ernest Claes, Anna Blaman – en Emanuel Hiel (+ nog een gedicht).   Zoete kussen Voor hare venster bloeijen rozelaren, en wil zij dat ik heimlijk haar kom kozen dan smijt ze mij twee purperroode rozen. Twee purperroode rozen mij verklaren: twee purperroode lippen zijn zoo … [Lees meer...] overGedicht: Emanuel Hiel – Zoete kussen

Uit Monniksoog, de nieuwe bundel van Cees Nooteboom.   Mijn broer afgrond, mijn zuster bergstroom, mijn moeder riet voor een hut, mijn vader schimmel op roestbruine rotsen, zijn vader familie van vissen, watergedaante met longen, net als jij. Niemand had ons bedacht, wij zaten in het gruis van de eerste seconde, wij zijn er vanaf het begin. Pas later kregen … [Lees meer...] overGedicht: Cees Nooteboom – Mijn broer afgrond, mijn zuster bergstroom

Uit Vrije uitloop, de tweede bundel van Saskia Stehouwer.   verhalen over zij het land waar je eerder leert schieten dan spreken zit om de tafel met het land waar je bloedgroep bepaalt of je een baan krijgt of het raam uitspringt samen met het land waarvan de president acht keer getrouwd is en het land dat gevangenen eerder vrijlaat als ze boeken lezen ze … [Lees meer...] overGedicht: Saskia Stehouwer – verhalen over zij

Hubert van Herreweghen is vrijdag overleden. Visioen Een jongen zit op een steen, een jongen van negen jaar, een jongen met donker haar, de kin op de vuist, alleen, zodat gij gaan denken zoudt dat hij daar in marmer zit, de zuidkant van de zon is wit, de noordkant bemost en koud. Maar het lichaam, wat gij ziet, van zijn schoonheid onbewust, volmaakt … [Lees meer...] overGedicht: Hubert van Herreweghen – Visioen

Hubert van Herreweghen is vrijdag overleden.   Zwart lam Op de wandelingen in mijn klein leven zag ik grote dingen de wolf van Gubbio het lam dat stond te zingen op de Chaussée Brunehaut een zwart lam – en het zong. ´t Was winter nog de korte maand het regende ijs een boogscheut achter Edingen waar een geheim begint van taal en tijd van vliezen nat en … [Lees meer...] overGedicht: Hubert van Herreweghen – Zwart lam

Pas verschenen: Wie wil stralen die moet branden. Citaten en aforismen van Lucebert. Met niet eerder in druk verschenen tekeningen van Lucebert. Bekijk hier.   hu we wie voor de schrijver van (o.a.) jacques en jacqueline de braakstalen code der distantie tienticht de tientand andermaal de luchtprofetie vol van keel de o-koek de ochtendslagen heet omhullunduw … [Lees meer...] overGedicht: Lucebert – hu we wie

Nieuw in de DBNL: Gerard Walschap, Louis Couperus, Willem Kloos, Belcampo, Ernest Claes, Anna Blaman en Gerrit Achterberg (en meer).   Verschijning Terwijl het regent tusschen u en mij is elke afstand bezig te vermind'ren. Ieder figuur aanschouwt zijn overzij zonder zich door de stof te laten hind'ren. En vage sluiers nemen omtrek aan. Een omgekeerde orde … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg – Verschijning

Allerzielen En lange stoeten van zwarte vrouwen Gaan langs de graven en weenen, weenen.... De lange sluiers van zware rouwe Schuren jamm'rend-schril op de kille steenen.... Veel lange stoeten van doode droomen Gaan spokig-zacht langs m'n oogen heene, De blaren vallen van bruine boomen, Mist hangt op de aarde te weenen, weenen. Annie Salomons … [Lees meer...] overGedicht: Annie Salomons – Allerzielen

Linda-Lou Mijn Linda-Lou verblijft onthecht en roerloos in een gladde kist. Twee cent zijn op haar blik gelegd. Naar mij wordt, lees ik hier, gedregd. Men heeft haar lichaam opgevist onder Terhorne, in de mist. In kleine letters staat gezegd wat men vermoedt en zoal gist. Laat ze maar raden, Linda-Lou. We weten zelf het best hoe moe we elkaar waren – … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik van Teylingen – Linda-Lou