Neerlandistiek

Online tijdschrift voor taal- en letterkundig onderzoek

Gedicht

J.W.F. Werumeus Buning • De witte akelei

door 1 Reactie

Droom van de witte akelei* Ze kwam en wandelde met mijEn knielde aan een beek en zei:Dit is de witte akelei. Ze streelde het licht sidder-gras,En zeide: Dit is Gods gewasDat boven mijn hoofd zingend was. Zij zei: Onder dit grasgeruisLigt nog in haar vergeten huisHet wit geraamte van een muis. Zei zei: Hoe hoog hier bomen staanEens is het daarmee ook gedaan,Dan … [Lees meer...] overJ.W.F. Werumeus Buning • De witte akelei

Fleur Bourgonje • Het begon met de bomen

door Reageer

•• De eerste twee gedichten uit Het geheugen van een huis, de nieuwe bundel van Fleur Bourgonje. Het begon met de bomen.Ze waren oud, scheefgegroeidschimmel op de schorsreuma, roest – De sloop van het huis begon met de bomen.Het waren er twee, een eeuwlangschaduw, bescherming toch de bijl erin, zaag, kapmesvogels vluchtten hun nesten uitnaar nergens, want waar ga je … [Lees meer...] overFleur Bourgonje • Het begon met de bomen

Hans Faverey • Zelfs een sneeuwuil

door Reageer

Zelfs een sneeuwuil weegt nauwelijks op in schoonheidtegen een ijsvogel. Als de dingen elk voor zich duren,zoals hun wordt gegund tijdensde tijd die zich aan hen voltrekt,word ik het dan zelf die haar lief heb, of is het een ijsvogeldie zich doorziet als herinnering. Zodra ik een sneeuwuil zie in het echt,mag ik van geluk spreken dat ik leef.De sneeuwuil heeft zoals … [Lees meer...] overHans Faverey • Zelfs een sneeuwuil

Gerrit Kouwenaar • rebuut

door Reageer

'rebuut' is nr. 273 in de 'Klassieker'-reeks van poëzietijdschrift Meander. rebuut Het is laat zoals ieder jaar, de tijdzit krap in zijn heden, vandaagis steeds weer geweest steek dus het licht aandat de toekomst nog uitspaart, spreekhet brood aan dat nog niet doof is, maakde taal waar achter zijn tekens, spelhet vlees, stil de tijd, leef nog even – Gerrit … [Lees meer...] overGerrit Kouwenaar • rebuut

J. Slauerhoff • Dar es Salam

door 1 Reactie

•• Als Slauerhoff nog geleefd had, was hij gister 125 geworden. Dar es Salam Op de kaden drukt de zwarte hitteAls een uit de hel geloste vrachtOnder stank en walm. Als ’t eenig witteZwieren meeuwen krijschend door den nacht. Moeier van ’t bij ’t luik staan dan van spitten,Is bier ’t eenig heil waarnaar men smacht.Dageraad grijnst tusschen kust en nachtAls roodwitte … [Lees meer...] overJ. Slauerhoff • Dar es Salam

Willem Brandt • Begrafenis in de tropen

door Reageer

Begrafenis in de tropen Het sterven gaat hier snel, nog sneller ismen reeds begraven en welhaast vergeten;enige vrienden gaan vol kommernisachter de baar, verhit, gepast verbeten: dat hij onder de palmen dood moest gaan.De oceaan lijkt plotseling veel breder;geschrokken ziet men in de groeve nederen denkt beklemd: ook dit kan hier bestaan. Traag en bezweet verlaten zij … [Lees meer...] overWillem Brandt • Begrafenis in de tropen

Heinrich Heine • De Asra

door 1 Reactie

•• In de filmhuisfilm Roter Himmel (nu in de bios) neemt het gedicht ‘Der Asra’ van Heinrich Heine een centrale plaats in. Hieronder de vertaling van Peter Verstegen en het origineel. De Asra Elke dag tegen de avondKwam de wondermooie dochterVan de sultan naar de springbronWaar het schuimend water borrelt. Elke dag bij avond stond deJonge slaaf aan deze springbronWaar … [Lees meer...] overHeinrich Heine • De Asra

Emily Brontë / Anjet Daanje • Stil sluimerende mist

door Reageer

•• Voor het bejubelde Het lied van ooievaar en dromedaris was Anjet Daanje op zoek naar vertalingen van gedichten van Emily Brontë. Toen die er niet echt bleken te zijn, besloot ze zelf een aantal gedichten te vertalen, en die nu zijn gepubliceerd in de tweetalige uitgave Dijende gronden. Er staan ook gedichten van Daanje zelf in. Stil sluimerende mist rond de spitsZwijgend … [Lees meer...] overEmily Brontë / Anjet Daanje • Stil sluimerende mist

Kees Winkler • Bij een nieuwe auto

door Reageer

Bij een nieuwe auto Mijn nieuwe auto is een lichtgroene droomhij hoeft niet warm te draaien zoals de oudeeen rij feeërieke knoppen op het dashbordgeölied, krakend van leer, start direct in de vrieskouin één woord een snoes zonder krasje of deukje Ik moet er zuinig op zijn als op een vrouwik durf er haast niet mee te rijden van schroomJudy heeft nog meegemaakt dat ik de … [Lees meer...] overKees Winkler • Bij een nieuwe auto

Kees Winkler • Toekomstbeeld

door Reageer

Toekomstbeeld De vergrijsde bibliothecarisliet zijn blik weiden langs de plankenen hij pakte er een boekje uitwat hij zelf geschreven had Hoofdschuddend om zijn overmoed van vroegerherkende hij zichzelf als een vergeten dichteren hij wist dat dichters vergeten wordenals hun werk niet best is Maar om in de herfst van zijn levente erkennen dat hij gefaald haddat was … [Lees meer...] overKees Winkler • Toekomstbeeld

Willem van Iependaal • Doch-ie soms dat et geen waar is?

door 1 Reactie

Doch-ie soms dat et geen waar is? ’t Is een pracht van een dag!… En je vaart op een boot?!’k Ben niet als zo’n meid van de keië;Liever dan slecht was ik steenstikke dood…Allenig maar zo tussebeië. Ik ben op een deftig kantooratteljee,Verdien op me sloffe drie tiene’k Hoef niet as een nieze met iedereen mee:Ik kan et as dame verdiene. ’k Heb een pracht van een dorst… … [Lees meer...] overWillem van Iependaal • Doch-ie soms dat et geen waar is?

Reimond Herreman • Van achter de koe uit

door Reageer

Van achter de koe uit (I) Ik, bij koeien grootgebracht,droomde wakker elken nachtvan paleizen met prinsessen,die om prijs hun gouden tressenvoor mijn weiger* aangezichtdeden wiegelen van licht.Had ik één er uitverkoren,moest zij gauw mijn mismoed hooren,dat ik al haar moeskens moe,weer verlangde naar mijn koe. Reimond Herreman (1896-1971) Abonnees … [Lees meer...] overReimond Herreman • Van achter de koe uit

Robin Block • Wisselkind

door Reageer

Uit Handleiding voor ontheemden van Robin Block, over een zoektocht naar identiteit tussen de Indonesische en de Nederlandse cultuur in. Wisselkind Zie mij eens mijn best doen om hier thuis te zijn. Ik zing de dankjewelsmet mijn kopstem. Kijk niemand in de ogen als ik groet. Ik heb een batikshirtdat schouderklopjes krijgt. Ik ben jullie Insta-mascotte, twee koppen … [Lees meer...] overRobin Block • Wisselkind

Marie Boddaert • Zomers duin

door 1 Reactie

Zomers duin Nu wil ik niets zijn dan een kleine stem,Heel needrig sprekend van de mooie dingen,Die me op de klare zonnedag omringenIn 't warmzacht duindal, waar de gele brem Zo gul haar gouden bloemenrei laat zingen.Gegroet, bruin bijtje! — riep-je, bloemen, hem? —Gons zacht, dat je haar zang niet overstemDoor 't zwartgetoon van je gonsjubelingen. Heel stil de lucht … [Lees meer...] overMarie Boddaert • Zomers duin

J.C. Bloem • Zondag

door 1 Reactie

Zondag De stilte, nu de klokken doven,Wordt hoorbaar over zondags landEn dorpse woningen, waarbovenEen schelpenkleurge hemel spant De jeugd keert weer voor d' in gedachtenVerzonkene, die zich hervindtEen warm, van onbestemd verwachten,In zondagsstilte eenzelvig kind. En tussen toen en nu: 't verwardeBestaan, dat steeds zijn heil verdreef;De scherpe dagen, waar de … [Lees meer...] overJ.C. Bloem • Zondag

Marleen de Crée • water

door Reageer

water springen. in het water springen en danzwemmen. vettig water drinken, geen haarscheelt het, verdrinken, een vaderaan de kant, alsof hij en ik. daarna de weelde, zacht bewegen. vankop tot teen gedragen worden, gewogenen gewikt, gewikkeld en gewenteld,onhandig en verlegen. licht op licht. zon ontsnapt uit lissen aan de rand,schittert fleurig in de ogen.legt zich … [Lees meer...] overMarleen de Crée • water

Ellen Warmond • Niet thuis

door Reageer

Niet thuis Die mond van niet te sprekenen die ogen van niet thuisheb ik daarvoor zo'n grote reis gemaaktlangs heuvelruggen achterdochten valkuilen onrust? had ik je maar liever schim of wolk gelatenblauw-blauw voorgoed vanuit de verteniet telkens elkaar vragen hoe het met ons gaatik ken geen taal waarin wij moeten praten ik had een mooi grijs schimmenspel ergens … [Lees meer...] overEllen Warmond • Niet thuis

Ellen Warmond • Zingende

door 1 Reactie

Zingende Wat doet de mens die tussen velenals een oude leeuw achter zijn tanden woontin de kromme kooi van zijn tijden zijn nagels voelt splijten van spijt die plotseling aan zijn sterven merktdat hij nog leeft maar wordt bedolvenonder de bombast van het veelvoud die ziet dat hij een huid bezit maar onbezieldeen tong die tussen lippen knieltmaar zonder … [Lees meer...] overEllen Warmond • Zingende

Marleen de Crée • langzaam, als een zachte steen

door 1 Reactie

langzaam, als een zachte steen,rol ik aan de flarden van je naam.sprakeloos wil je me overnachten.ik stapel bed en ogen vol met wachtenop je grillig haar, je stem, het brandenaan de bakens om me heen.ik denk: er is geen onschuld langerdan de kamer, mijn mond, je hartdat beeft, het ruilen van gedachten.dan rol ik langzaam als een zachte steen. Marleen de Crée (1941-2021)uit: … [Lees meer...] overMarleen de Crée • langzaam, als een zachte steen

Aleidis Dierick • Tederheid zal ik u noemen

door Reageer

Tederheid zal ik u noemen Gij maakt mij wilder wilder dan grasen bloemen, ik die al wilder dan water benhoe zal ik u in mijn hartstocht noemenu die ik nauwelijks ken. Zal ik u lief en beminde noemenin hoeveel namen vloeit gij mij uitnooit stond een zomer zo te bloeienin al zijn linden in al zijn kruid. Hoe zal ik u in mijn kamer noemenals gij schreiend uw mond drukt … [Lees meer...] overAleidis Dierick • Tederheid zal ik u noemen