De gisanten Zij liggen in de steen verkild,elkaar nabij voor duizend jaar,van hart en mond en hand gestild,maar toch nog eeuwen bij elkaar. Zij hebben naakt elkaar bemind,en zijn in marmer nu gekleed,dat nooit een dij een dij meer vindt,en toch nog voor elkaar gereed. Hoe rijk van vreugd, zij kenden welde snelle brand van hun schoon vuur,maar speelden toch het innig … [Lees meer...] overRaymond Herreman • De gisanten
Raymond Herreman
Raymond Herreman • Van achter de koe uit
Van achter de koe uit Ik, bij koeien grootgebracht,droomde wakker elken nachtvan paleizen met prinsessen,die om prijs hun zwarte tressen*vóór mijn weiger* aangezichtdeden wiegelen van licht.Had ik er één uitverkoren,moest zij gauw mijn mismoed horen,dat ik al haar moeskens* moeweer verlangde naar mijn koe. Raymond Herreman (1896-1971) tressen: vlechtenweiger: … [Lees meer...] overRaymond Herreman • Van achter de koe uit
Raymond Herreman • Stemmen des ondergangs
Stemmen des ondergangs Stemmen des ondergangs wilt mij uw krijsen sparen.Nog is er dauw en smoor en brand van middagzon;geen ramp van vuur of ijs belet het blijde paren,waar van der eeuwigheid nieuw leven uit begon. Klaagt niet de zonden aan der boze voorgeslachten,'t bederf zit in úw keel, úw adem is verpest;de wereld brokkelt slechts in úwe broze gedachten,gij ruikt de … [Lees meer...] overRaymond Herreman • Stemmen des ondergangs
