Ik kom soms ook heus wel onder de mensen en daardoor weet ik dat sommigen vinden dat ik veel schrijf. Hoe kan dat? Slaap ik misschien weinig? Om de een of andere reden is dat de hypothese die het vaakst geopperd wordt, maar daarom is ze nog niet juist.

Wat is het dan wel? Ik weet het zelf natuurlijk ook niet precies. Ik heb altijd geschreven, en ik heb ook eigenlijk altijd veel geschreven. Het gaat vanzelf, en ik voel me onprettig als ik een paar dagen niets schrijf. Daar komt het denk ik door, en doordat ik kennelijk bepaalde blokkades mis om het allemaal op te schrijven en de wereld in te sturen. “De echte schrijver is degene voor wie schrijven moeilijker is dan voor andere mensen”, wil een oude wijsheid. In die zin ben ik dus geen echte schrijver.

Maar belangrijker dan schrijven is lezen.
Ik kan best 48 uur zonder schrijven (denk ik, ik ga het niet proberen), maar ik kan me de dag nog herinneren dat ik niet las. Het was 25 jaar geleden, we logeerden ergens, ik was mijn boek vergeten. Het was een zwarte dag. Sindsdien tors ik altijd, waar ik ook ben en waar ik ook heenga stapels boeken mee naartoe. En nu er elektronische boeken bestaan zijn dat er natuurlijk enkele duizenden, idioot veel, meer dan ik ooit lezen zal. (Ik neem trouwens voor de zekerheid ook nog altijd minstens één papieren boek mee, je weet maar nooit of de elektriciteit ergens uitvalt en je moet teruggrijpen op iets anders.)

Het schrijven is afgeleid van het lezen. Er staan natuurlijk al genoeg zinnen op het internet, ik hoef er op zich niet ’s ochtends vroeg voor op te staan om daar nog van alles aan toe te voegen. Alleen hangen al die dingen die ik lees nog lang niet genoeg met elkaar samen. Ik schrijf om de dingen die ik gelezen heb met elkaar te verbinden. Wanneer ik ooit de loterij win, wil ik daarom in het internet gaan wonen, en de rest van mijn tijd alleen nog maar hyperlinks aanbrengen van de ene webpagina naar de andere.

Mijn favoriete tekst is de hypertekst, die het ene deel van ons alinea-universum en teksten verbindt aan het andere. Het mooie van het internet is dat dit eindeloos kan. Meer valt er denk ik niet te doen dan eindeloos draden aan elkaar verbinden. Nieuwe ideeën, geheel nieuwe ideeën, bestaan niet – er bestaan alleen oorspronkelijke nieuwe verbindingen tussen bestaande.

Draden verbinden, dat is wat ik leuk vind om te doen, ’s ochtends vroeg, wanneer jij nog niet helemaal wakker bent.