Nadat Peter-Arno Coppen tijdens de Grote Taaldag opriep tot meer lawaai rondom de populariseringsprijs van de Landelijke Onderzoeksschool Taalkunde, hebben verschillende bloggers erover geschreven.

Milfje Meulskens meldde bijvoorbeeld: ‘Een samenleving wordt rijker van kennis, dus ook van taalwetenschappelijke kennis. Het is zonde als je onderzoek binnen de uni blijft hangen.’ En Mark Dingemanse herhaalde: ‘We hebben allemaal intellectuele blinde vlekken. Voor wetenschappers is een van de manieren om daarvan af te komen: luisteren naar mensen buiten de academische kaasstolp.’

Er is in ieder geval, zeker de laatste jaren, een tamelijk uitgebreide infrastructuur van voorlichting over taal en taalkunde ontstaan. Ons land is al ruim 80 jaar gezegend met het fenomeen Onze Taal. De laatste jaren zijn daar allerlei weblogs en websites en stukjes in de krant en sinds kort een radio-programma bij gekomen.

Er valt desalniettemin nog van alles te wensen.

Het middenniveau ontbreekt

Wat bijvoorbeeld nog ontbreekt is materiaal op een middenniveau. Bijna alles wat we hebben is gericht op een breed ongeïnformeerd publiek, maar degene die door dat alles is opgewarmd en nu wel eens iets uitgebreider wil lezen over hoe het zit met taalreconstructie of sociolinguïstiek komt van een koude kermis thuis. Hopelijk wordt in die leemte nog eens voorzien. We zijn nu met ons allen het fundament aan het leggen waarop dat gebouwd kan worden. Aan de lemma’s van de Taalcanon zouden bijvoorbeeld langere teksten kunnen worden gehangen.

Mijn ideaal is dat er gaandeweg een groep echte amateur-taalkundigen gaat ontstaan: mensen die het vak weliswaar niet hebben gestudeerd.  Ik ken nu ook wel een paar goed geïnformeerde amateur-taalkundigen, maar dat moeten er natuurlijk veel meer zijn! Hordes die zich ieder jaar onaangekondigd bij de Taaldag melden, zodat de organisatie dranghekken moet plaatsen! Een hoekje in De Telegraaf met taalkundige puzzels!

(Ik vind trouwens tegelijk dat er ook ruimte moet zijn voor puur theoretisch onderzoek dat geheel en al binnen de academische kaasstolp plaatsvindt omdat niemand erbuiten precies begrijpt waar het eigenlijk over gaat. Kennis moet een gebergte zijn dat iedereen kan beklimmen, maar dat ook enkele toppen kent.)

Vreugde in de wereld

Een andere, deels verwante, wens is dat de taalkunde-afdeling in de Nederlandse Wikipedia nu eens wat verbeterd wordt. De afgelopen jaren hebben verschillende mensen mij gevraagd of ik dat zou willen doen, maar ik blijk daar te lui voor.  Het zou misschien een taak zijn voor een team dat gaat werken aan een Nederlandstalige afdeling van het Taalportaal.

En dan, tot slot, moet de taalkunde natuurlijk een rol gaan spelen in het middelbaar onderwijs, vooral ook omdat het zo prettig is om meer te weten over het enige instrument dat iedereen iedere dag gebruikt. Want dat is het voornaamste argument voor popularisering, al noemen Mark en Milfje het niet: dat het zoveel vreugde brengt in de wereld.