Gedicht: Hélène Gelèns – gedicht voor twee stemmen en een klok

•• Deze week aandacht voor Dichters van het nieuwe millennium, waarin het werk van 24 hedendaagse dichters onder de loep wordt genomen. Als tweede een gedicht van Hélène Gelèns (als jpg vanwege de foutgevoelige opmaak).

In ‘gedicht voor twee stemmen en een klok’ verzet de dichter zich tegen zo’n ‘natuurlijk’ systeem: de biologische klok. De twee stemmen uit de titel worden in het gedicht visueel van elkaar gescheiden. Op de mededeling van de eerste stem (‘tik hoor hij tikt tik je klok tikt tik’) antwoordt de tweede stem, links uitgelijnd: ‘mijn klok tikt niet er tikt niet ik hoor niets’. Het spreken van de eerste stem, in de ban van de biologische klok, wordt ritmisch onderbroken door een repetitieve ‘tik’ en in de vierde strofe ook door het verdwijnen van het tikken van de klok, wat in het gedicht door een kleiner wordende lettergrootte wordt geëvoceerd: ‘je denkt tik tikniettikniet tik tik niet! tik / en later tik de spijt: tik hij tikt niet meer /tik tikt nooit meer – tik wat als je tik spijt krijgt?’ Door het tikken alleen in de eerste stem te laten doorklinken lijkt het alsof de tweede stem buiten de tijd wordt gezet.