‘Volta do mar’ staat in Vet hart, de nieuwe bundel van Koenraad Goudeseune.

 

Volta do mar

Land in zicht was nooit een lied, maar wat zing je
als het mist? Iets treurigs, dat staat vast. Altviool,
mandoline of Turkse luit, kies maar, het maakt
niet uit. Viel het al iemand op dat snaarinstrumenten

de vorm hebben van een boot, dat je van muziek
kunt zeggen: als de zee is zij, eindeloos, nooit uitgeput?
Ze wiegt zichzelf, klaroent voor koningen en tooit
vol overgave jonge meisjes voor het eerst met heupen.

Maar wat zing je als het mist, als omgekeerd het land
de zee niet vindt? Vasco da Gama nam geen muzikanten
mee aan boord. Scheurbuik, tyfus en de steile winden
rond Kaap de Goede Hoop. Wie gek werd liet het leven.

Je houdt je dronken kop en gaat naar buiten. De mist
is een dikke muur die telkens wijkt. Wanneer ben je
vandaag beginnen zuipen? Je tast, je zwalpt, je zingt,
maar niets dringt door. Vergissen is wat spoort.

Koenraad Goudeseune (1965)
uit: Vet hart (2016)

• Koenraad Goudeseune
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail. Aanmelden.