Herdenken wij W.J. van Zeggelen, die 205 jaar geleden geboren werd.

Mode

Een fee, die opwelt uit de vloed
Van wulpse zotternijen;
Een dwinglandes, die aan haar voet
De wereld neer doet vlijen.
Een zonderling vernuftig dier,
Dat nooit zich zelve rust geeft,
Vorstin en tevens kamenier,
Die in caprices* lust heeft.
Een plaaggeest en een vleieres,
Met rozen op de wangen;
Een dartel ding – een oude bes,
Al naar de bordjes hangen.
Een pijnigster van lijf en leên,
Een bron van vele kwalen,
Een engel vol lieftalligheên,
Een zon met tal van stralen.
Een wicht, dat met de Franse slag
Van ’t oude nieuw kan maken;
Een geldwolvin, die ’t wee en ach
Door duizenden doet slaken.
Een rapsodie van grol* en gril,
Die smaak en wansmaak duldde,
Die slaven ketent aan haar wil
En nijvre handen vulde.
Een kind, dat slechts op ’t morgen denkt
En ’t gisteren belachte;
Een gast, die moeder zorgen schenkt
En vaders zucht verachtte.

Maar – ’t helpt wat of een oude pruik*
Zich zet om ’t ding te veetren*.
Want och, ook ik loop in de fuik, –
Kan ik de boel verbeetren!?

(1853)

W.J. van Zeggelen (1811-1879)

caprices – nukken, bevliegingen
grol – dwaasheid
oude pruik – oude mopperkont
veetren – berispen

• W.J. van Zeggelen:  wikipedia • dbnl • wat gedichten • Van Zeggelenlaan, Den Haag
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail. Aanmelden.