Gister 80 jaar geleden overleed J.J. Slauerhoff.

 

Met Slauerhoff raakte ik het verst van huis,
want het verleden was zijn vormeloze vrouw,
maar in de leegte van het landschap zou
de wijze haar eens ontmoeten, begerig en schijnbaar kuis.

Niet het leven aan boord, niet de stadsgezichten,
maar het balsturige ongeloof aan geluk
en de trouw achter de ontrouw in zijn gedichten,
geheimzinnig en toch onopgesmukt,
het dubbelzinnige verwarring stichten
maakten mijn eigen stuurloosheid bijna wenselijk.

Poëzie voor vluchtelingen; iedereen
in mijn omgeving was doelbewuster, beter
toegerust voor toekomst, benijdenswaardig
uit één stuk.

Nu hij toch gestorven was –
zijn doodsfoto zei het ontluisterend ongebruikelijk –
kon ik misschien in die gedichten wonen, ze
stonden toch leeg en ik ging voldoende gebukt,
dacht ik, zodat het zijn moeite tenminste
zou lonen.

Ed Leeflang (1929-2008)
uit: De hazen en andere gedichten (1979)

• Ed Leeflang: wikipedia • dbnl • wat gedichten • in memoriam
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail. Aanmelden.