Tilburg, 29 januari: LichteGedichtenDag.

Atilla

“Poeh, wat een opgave
Taal is zo simpel niet
Neem nu bijvoorbeeld
‘Ik kan’ en ‘ik ken’”

Dacht, met een blik in zijn
Lagereschoolschrijfschrift
Destijds de jonge
Atilla de Hen

Frank Fabian van Keeren (1984)

Winterdienstregeling I

De treinen rijden vaker niet dan wel
En als ze rijden gaat dat tergend traag
En waar je uitkomt is nog maar de vraag
De weg erheen is meestentijds een hel

De slappekoffielul: een zieke blaag
De conducteur: een manwijf met een fluit
De machinist: stokdoof, zijn lenzen uit
De medepassagiers: alleen geklaag

Ik staar dus maar door een beslagen ruit
Zie duffe polders en vergane steden
En denk: wie hier het ergste heeft geleden
Had meer geluk dan ik in deze kluit

Dat reizen met de trein is best een klus
Gelukkig mag ik straks weer met de bus

Winterdienstregeling II

De bussen rijden vaker niet dan wel
En als ze rijden gaan ze nergens heen
Ze zakken met hun assen in het veen
En gaan kapot door roest of voetbalrel

Bij haltes sta je ’s nachts altijd alleen
Of naast een man die euro’s van je wil
Of meisjes met zo’n tattoo op hun bil
En vriendjes met een wietlucht om zich heen

Je stapt de bus in en het gaat downhill
Er wordt gevochten en men gaat er kotsen
Je uitstaphalte hoor je aan het klotsen
En zie je door de spetters op je bril

Dat reizen met de bus is heel niet fijn
Gelukkig mag ik straks weer met de trein

Peter Knipmeijer (1970)

 

• frank fabian van keeren • peter knipmeijer
• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail. Aanmelden.