Echternach

Lucifer spreekt

Daar ligt hij*, prevelend de smeekgebeden
die men hem voorzegt en hij heeft een lach
in zijnen baard, al overstroomd van vrede
die zingt uit ied’ren steen van Echternach.

‘k Heb mijn vernuft ten einde spits geslepen,
geen listig middel liet ik onbeproefd,
naar nergens heb ik dezen sant gegrepen
in zijnen geest, die enkel God behoeft.

Als ik hem op dit sterfbed kon verderven,
deed twijf’len, één seconde, aan zijn Heer,
‘k liet duizend slechte papen rustig erven
den hemel, dien ik zelf met smart ontbeer.

‘k Heb zóóveel macht uit d’Aanvangsbron ontvangen
dat ied’re ziel mij toeschijnt als een prooi,
maar zielen die ‘k het liefste zou verlangen
zijn zielen die ontsnappen uit mijn kooi.

Jan Engelman (1900-1972)
uit: Sint Willibrord (1939)

* Sint-Willibrord

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.