Uit Onder een koperen hemel, de nieuwe bundel van Stefan Hertmans.

De ratten, die afgunstig zijn
op vogels, vreten het aas
dat hun is toebedeeld.

Ze knagen en ze wroeten,
ze kijken daarbij niet omhoog.
Ze houden alles in het vuile
oog en bidden om ellende
voor hun beste vrienden.

Ze kweken en ze rennen,
ze kriepen en ze jennen,
ze sippen aan het sap
van lijken en proberen door
de aars van dode engelen
onophoudelijk naar Gods
blote kont te kijken.

Ze neuken de geschiedenis,
want dat is ook een rat.

Ze wedden roekeloos op liefdestwist
en vuilnisbelt, hopend dat ooit
een vogel voor hun poten valt.

Want die zal boeten voor
zijn vleugels: die bijten ze
het eerst eraf.

Stefan Hertmans (1951)
uit: Onder een koperen hemel (2018)

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.