ziet ge
de avond valt als een stervende kraai
in uw ogen leeft
geen witte iris meer
en weldra zal mijn stem
onkwetsbaar in u verder wandelen

hier in dit vlinderlicht
onder de struiken
heb ik de mooiste orchideeën gepreveld
donker als zwarte moerasreptielen
hebben mijn vlechtende vingers
het eenzaamste water gestreeld

omdat ik liefhad als waterwortels
en zacht als zeer jonge eenden
is dit lied een eeuwig moeras
en klagend onbereikbaar geritsel
van wind in zeer natte blaren

Chris Yperman (1935-2015)

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.