In het ene oog de maan, in het andere de zon van de beroemde Franse dichter Paul Éluard (1895-1952) bevat een brede selectie uit zijn bundels Capitale de la douleur (1926), La vie immédiate (1932) en Le livre ouvert (1938-1944). De vertaling is van Kiki Coumans, die ook de drie onderstaande gedichten uitzocht.

Drie gedichten uit Capitale de la douleur (‘Hoofdstad van smarten’)

Suite

Slapen, in het ene oog de maan, in het andere de zon,
Een liefde in je mond, een mooie vogel in je haar,
Uitgedost als de velden, de bossen, de wegen en de zee,
Mooi en uitgedost als een tocht om de wereld.

Vlucht door het landschap,
Tussen takken van rook en alle vruchten van de wind,
Benen van steen en sokken van zand,
Gevat bij de taille, spieren van rivieren,
En de laatste zorgen op een veranderd gezicht.

*

De verliefde

Ze staat recht op mijn oogleden
En haar haar ligt door het mijne,
Ze heeft de vorm van mijn handen,
Ze heeft de kleur van mijn ogen,
Ze verdwijnt in mijn schaduw
Als een steen tegen de lucht.

Ze heeft haar ogen altijd open
En laat me niet slapen.
Haar dromen op klaarlichte dag
Laten de zonnen verdampen,
Laten mij lachen, huilen en lachen,
Praten zonder ook maar iets te zeggen.

*

De jongste

Aan het plafond van de libel
Bungelt een waanzinnig kind,
Staart naar het gras,
Slaat vol vertrouwen zijn ogen op:
De ijle mist likt zich als een kat
Die zich ontdoet van zijn dromen.
Het kind weet dat de wereld nog maar net begint:
Alles is doorschijnend,
De maan staat in het centrum van de wereld,
Het gebladerte bekleedt de hemel
En in de ogen van dat kind,
In zijn donkere ogen
Diep als doorwaakte nachten
Wordt het licht geboren.

Paul Éluard (1895-1952)
uit: In het ene oog de maan, in het andere de zon (2019)
Vertaling van Kiki Coumans

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.