Disoriëntaties van Evi Aarens is een sonnettenkransenkrans over het menselijk tekort. Hieronder het afsluitende grootmeestersonnet, dat is samengesteld uit regels uit de meestersonnetten, die elk weer een krans afsluiten. (Meer uitleg hier).
Disoriëntaties
Ik ga naar buiten om de tuin te zien
Het lukt mij niet de waarheid te ontlopen
Er is geen Heer die ik vrijwillig dien
Ik durf geen tel meer op de tijd te hopen
Mijn sneue schoot heeft bloed en schuld gebaard
Ons kind is dood, zijn broer bij de barbaren
Ik bracht een misdaad voort die nooit verjaart
Genade is als leugen te ervaren
Voor wie ik liefheb wil ik fabuleren
Ik schrijf sonnetten voor de moordenaar
Als medicijn om onheil te bezweren
Ik ben een vrouw, het schip dat ik bevaar
Zeilt op een zee gemaakt van moedertaal
Een rib vervloekt tot eeuwig oerschandaal
Evi Aarens (2000)
uit: Disoriëntaties (2021)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
Wat een geweldige prestatie, en een mooi gedicht. Ik heb de bundel besteld!
Ik ben erg onder de indruk, van het gedicht en de bijzondere vorm. De bundel is besteld!
Weinig fraaie zeugma in zin 6…
Het (!) zeugma in vs. 6 is prachtig, net als het hele gedicht. Mooi, die verwijzing naar ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’ en ‘Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer’.