•• Uit de invloedrijke bloemlezing Lees maar, er staat niet wat er staat van Martinus Nijhoff, met ook een beschouwing over zijn eigen poëzie.

De vogels

De arbeiders der fabriek aan de overkant
gaan, als de stoomfluit schaften heeft gefloten,
op een terrein, door muren ingesloten,
voetballen, vechten, eten. Onderhand
verzamelen de vogels langs de goten.
De hemel vraagt om kruimels van het land.
Reeds zwenkt de meeuw naar de uitgestoken hand,
en bij de schoen zijn mussen toegeschoten.

Andere vogels hebben het niet zo.
Ik heb hen vaak op de brug gâgeslagen,
zij haalden brood op het stempelbureau.

Als die om kruimels van de hemel vragen,
een bioscoop, een fiets, een radio,
komt de cavalerie de hoek om jagen.

Martinus Nijhoff (1894-1953)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mail