In de serie HeNLOS (Het Nieuws en Leerzame Oude Spreekwoorden) vandaag: Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen.

NOS 27-11-2023: ‘Gisteren zei Van Strien aanvankelijk gewoon aan de slag te gaan als verkenner. Hij zei dat de beschuldigingen aan zijn adres ongegrond zijn en dat hij “er met kracht afstand” van neemt.’

Ergens ‘afstand’ van nemen, maar liefst ook nog heel fier en ‘mannelijk’  ‘met kracht’, en dan meteen voluit op je platte muil gaan. Dan mag je geen verkenner heten, inderdaad.

Overigens snap ik niet wat dat woord ‘aanvankelijk’ daar doet. Hij zei dat gisteren. Punt, uit. Lekker ferm. En vandaag zegt hij, net zo moedig, frank en vrij, iets anders, meer in het bijzonder bij implicatie: het tegenovergestelde. Hij is dan ook senator, lid van de Eerste Kamer; kan je op bouwen, kan je vertrouwen. Niet zomaar iemand van de straat of een doorsnee lid van de… oh nee, je kunt geen lid zijn van die ‘partij’.

Dat ‘gewoon’ is ook maar een praattaalstopwoord; zo gewoon is dat verkennerswerk voor een nieuw kabinet niet, zeker niet in dit geval. Dat blijkt maar weer.

Volgende keer in deze rubriek: Denk aleer gij doende zijt, en doende, denk dan nog.

Iets later op dezelfde dag: een wijziging van dit voornemen. Onder druk van de actualiteit komt in deze rubriek eerst een ander spreekwoord aan de orde: Meten is weten.

Geert W. gaat op zoek naar een nieuwe verkenner; hij heeft zelfs al iemand op het oog en is er al mee in gesprek. Ik citeer weer de NOS en via dat kanaal W. zelf: ‘Wie het is, wil hij nog niet zeggen. “Het zal in ieder geval iemand zijn met meer afstand tot de politiek.”‘

Leitmotiv in deze onverkwikkelijke verkennerszaaklijkt te zijn: afstand. Was het eerst de afstand die Gom van S. krachtig nam van de beschuldigingen aan zijn adres van frauduleuze praktijken bij een eerdere werkgever, nu kondigt W. aan aan te zullen komen struikelen met een verkenner die meer afstand tot de politiek heeft. Alsof dat het probleem was met Van S., dat hij te weinig afstand tot de politiek zou hebben. In tegendeel, zou je denken: die politiek was hem worst met betrouwbaarheid en integriteit en dat soort moeilijke concepten. Maar W. heeft weer een ferme formulering gevonden: de volgende verkenner zal meer afstand hebben tot de politiek. Meer is beter, althans, in dit geval, kennelijk (ook al kennen we W. heel anders tot nu toe). Het wordt desniettegenstaande steeds onduidelijker welke en hoeveel maatstaven hij tot zijn beschikking heeft, en of hij wel weet waar, wanneer en hoe ze te hanteren.

Volgende keer in deze rubriek: ’t Kan verkeren.

Dit stuk verscheen gisteren op In den vrolijken hermeneut.