Uit het onlangs verschenen deeltje uit de ‘Gedundrukt door Van Oorschot’-reeks, gewijd aan Mensje van Keulen, met proza, dagboekfragmenten en ook gedichten. Titel: Alles raak.

Oom Meindert

Wanneer oom Meindert ’s zondags op bezoek komt,
staat er een luie leunstoel voor hem klaar,
met ’n krukje om zijn benen op te leggen
en een asbak met een Indische sigaar.

Hij drinkt zijn koffie met gekookte melk
en op zijn taart wil hij een dotje room.
Hij heeft altijd verhalen over vroeger,
maar weldra knikkebolt hij en zegt sloom:
‘Ik moet eventjes een heel klein dutje doen,
gaan jullie rustig door, let niet op mij …’
Hij legt zijn herenzakdoek op de leuning
en gaat dan snurken als een zagerij.

Zo blijft hij soezen tot het avondeten.
Aan tafel praat hij dan echt honderd uit.
Daarna pakt hij opnieuw zijn herenzakdoek
en gaat weer in de leunstoel onderuit.

Vorige week heb ik hem met mijn neefjes
met stoel en al de kamer uit getild
en bij de buurvrouw in de tuin gedragen.
Toen ze hem zag heeft ze zo erg gegild
dat onze slaapkop wakker is geschrokken:
tot zover was de mop dus wel geslaagd.
Maar toen hij haar zag staan en ze hem aankeek,
toen heeft hij haar ten huwelijk gevraagd!

De buurvrouw had daar kennelijk wel zin in,
ze dacht waarschijnlijk: liefde kent geen tijd.
Want weet je wat ze deed? Op al haar stoelen
heeft ze een herenzakdoek uitgespreid.

Mensje van Keulen (1946)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox