•• Deze liedtekst van Michel van der Plas stond indertijd op het repertoire van zanger-cabaretier Frans Halsema.

Zondagen

Ik denk dat het er nooit meer van zal komen.
Ik zie je nooit, je woont ver weg, en dan:
je bent vast heel gelukkig met je man.
En toch, ik blijf van één week samen dromen.
Van één week jij en ik, een vrouw, een man.
En dan,
dan —

Zal ik je zondagen, zal ik je gemberen,
zal ik je zilveren en je decemberen,
zal ik je purperen, tanden en tongen,
zal ik je panteren, salomonnen,
zal ik je harpen, monstransen, kazuivelen,
zal ik je engelen, goden en duivelen,
zal ik je dolken, van hieren naar daren,
zal ik je kloeken, fluwelen en klaren,
dan,
dan.

Ik denk dat jij het ook nog wel zult weten
hoe wij het hadden, samen, jij en ik.
Ik hoef je maar te zien, één ogenblik,
en we zullen weer naar elkander heten
en leven in die oude toverban.
En dan,
dan —

Zal ik je hemelen, zal ik je havenen,
zal ik je druiven, van ’s ochtends tot ’s avondsen,
zal ik je klepelen, klokken en luiden,
zal ik je oosten en noorden en zuiden,
zal ik je panteren, zal ik je peluwen,
zal ik je jezussen, zal ik je veluwen,
zal ik je beieren, hessen en zeeuwen
hoogmissen, laagmissen, loden en leeuwen,
dan,
dan.

Regenen zal ik je, bliksemen, hagelen,
hoekstenen zal ik je, dwarsbalken, nagelen,
boteren zal ik je en je aprillen,
zal je amandelen, noten, paskwillen,
zal je beraadselen, kinderen, Hamelen,
oden en hymnen, sonnetten en stamelen,
zallikken zal ik je, wachtmaren, krijgen,
en dan pas, dan pas zal ik je zwijgen.

Michel van der Plas (1927-2013)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox