•• Uit alleen van u als ik van mij, de tweede bundel van Billie Vos — over eenzaamheid, met tekeningen.

in de plooien van mijn lijf daar slapen woorden
beelden zonder klank en andersom
daar huizen mensen opgestapeld
ze dragen herkenbare gezichten
waar ik de helft van verzon
sommige ogen kan ik niet ontzien
hoe meer ik ze bedenk
hoe belangrijker ze worden
mijn gestalte ligt vol herinneringen
al verwar ik steeds de volgorde
of vergeet ik ze na te vertellen
liggen ze allemaal ergens
in de rug van mijn geheugenkast
waar de zon zich ’s avonds legt
grijpt haar licht het voor mij vast
ze vertelt mij zonder schroom
dat het gaat zoals het hoort
alles wat uw lichaam kruist leeft
voor altijd in u voort

•••

ik ben een archief op benen
ik draag lagen aan mensen onder mijn huid
ik weeg kilo’s aan gesproken zinnen
en zij die onuitgesproken bleven
vormen mijn geluid

ik ben een verzameling ogenblikken
ik ben de zekerheid die ik beloof
ik ben de onbeantwoorde vragen
en die die beantwoord werden
vormen mijn geloof

ik ben een opeenstapeling
van vingers die mij raakten
die bewegen wat ik ken
in mijn vingertoparchief
voel ik de afdruk die ik ben

Billie Vos
uit: alleen van u als ik van mij (Pelckmans, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox